မဆင်မခြင်သောစကား၊ ကုသပေးသောလျှာ
အများစုမှာ အလုပ်၊ စကားနှင့် အခြားသူတို့ မြင်နိုင်သောအရာအကြောင်း ဖြစ်၏။ လုံ့လရှိသောလက်သည် အုပ်စိုး၍ ပျင်းရိခြင်းသည် အတင်းအကျပ် လုပ်အားပေးရခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်၏။ မဆင်မခြင်သောစကားသည် ထိုးဖောက်၍ မုသာပြောသောလျှာသည် ခဏသာ ခံ၏။ ထိုအကြား၌ တိတ်ဆိတ်သော စကားတစ်ခွန်း ရှိ၏။ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းသည် နှလုံးကို လေးလံစေ၍ ကြင်နာသောစကားသည် နှလုံးကို မြှင့်တင်ပေး၏။
12 1ဆုံးမခြင်းကိုနှစ်သက်သူသည် အသိပညာကိုနှစ်သက်၏၊ ဆုံးမစကားကိုမုန်းသူမူကား အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့၏။ 2သူတော်ကောင်းသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံမှ မျက်နှာသာကိုရရှိ၏၊ သို့ရာတွင် မကောင်းမှုကိုကြံစည်သူကိုမူ ကိုယ်တော်သည် ပြစ်ဒဏ်စီရင်တော်မူ၏။ 3မည်သူမျှ ဆိုးယုတ်မှုဖြင့် တည်မြဲနိုင်သည်မဟုတ်၊ ဖြောင့်မတ်သောသူ၏အမြစ်မူကား အဘယ်အခါမျှ မလှုပ်ရှားရ။ 4သီလကောင်းသောဇနီးသည် ခင်ပွန်း၏သရဖူဖြစ်၏၊ အရှက်ရစေသောဇနီးမူကား ခင်ပွန်း၏အရိုးများ၌ ဆွေးမြေ့ခြင်းနှင့်တူ၏။ 5ဖြောင့်မတ်သောသူတို့၏အကြံအစည်သည် တရားမျှတ၏၊ ဆိုးယုတ်သောသူတို့၏အကြံပေးချက်မူကား လှည့်စားတတ်၏။ 6ဆိုးယုတ်သောသူတို့၏စကားသည် သွေးထွက်စေရန် ချောင်းမြောင်းတတ်၏၊ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့၏စကားမူကား အပြစ်မဲ့သူကိုကယ်တင်၏။ 7ဆိုးယုတ်သောသူတို့သည် မှောက်လှန်ခြင်းခံရ၍ ကွယ်ပျောက်ကုန်၏၊ သို့ရာတွင် ဖြောင့်မတ်သောသူ၏အိမ်မူကား တည်မြဲလိမ့်မည်။ 8လူသည် မိမိ၏ဉာဏ်ပညာအလျောက် ချီးမွမ်းခြင်းခံရ၏၊ သို့ရာတွင် စိတ်နှလုံးကောက်ကျစ်သူမူကား မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းခံရ၏။ 9ကျွန်တစ်ဦးရှိ၍ သိမ်ငယ်စွာနေခြင်းသည် ကြီးမြတ်ဟန်ဆောင်လျက် ဆာလောင်မွတ်သိပ်ခြင်းထက် သာ၍ကောင်း၏။ 10ဖြောင့်မတ်သောသူသည် မိမိတိရစ္ဆာန်တို့၏လိုအပ်ချက်ကို ဂရုစိုက်၏၊ ဆိုးယုတ်သောသူ၏ကရုဏာမူကား ရက်စက်ခြင်းသာဖြစ်၏။ 11မိမိလယ်ယာကိုထွန်ယက်လုပ်ကိုင်သူသည် အစားအစာ ပေါများစွာရရှိ၏၊ အချည်းနှီးသောအမှုကိုလိုက်စားသူမူကား အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့၏။ 12ဆိုးယုတ်သောသူသည် လူဆိုးတို့လုယက်ရသောဥစ္စာကို တောင့်တ၏၊ ဖြောင့်မတ်သောသူ၏အမြစ်မူကား အသီးသီး၏။ 13လူဆိုးသည် မိမိ၏အပြစ်ရှိသောစကားဖြင့် ကျော့ကွင်းမိ၏၊ သို့ရာတွင် ဖြောင့်မတ်သောသူမူကား ဒုက္ခမှလွတ်မြောက်၏။ 14လူသည် မိမိနှုတ်မှထွက်သောစကား၏အသီးအားဖြင့် ကောင်းသောအရာတို့နှင့်ပြည့်ဝ၏၊ မိမိလက်ဖြင့်လုပ်ဆောင်သောအလုပ်သည်လည်း ပြန်လည်၍ ဆုလာဘ်ဖြစ်စေ၏။ 15လူမိုက်၏လမ်းသည် မိမိအမြင်၌ မှန်ကန်ဟုထင်ရ၏၊ ပညာရှိမူကား အကြံပေးစကားကိုနားထောင်၏။ 16လူမိုက်သည် မိမိ၏အမျက်ကို ချက်ချင်းဖော်ပြ၏၊ သမ္မာသတိရှိသူမူကား စော်ကားခြင်းကို လျစ်လျူရှု၏။ 17သစ္စာစကားကိုပြောဆိုသူသည် ရိုးသားသောသက်သေကိုခံ၏၊ သို့ရာတွင် မမှန်သောသက်သေမူကား မုသားစကားကိုပြော၏။ 18မဆင်မခြင်ပြောသောစကားသည် ဓားကဲ့သို့ ထိုးဖောက်၏၊ ပညာရှိ၏လျှာမူကား ကုသပျောက်ကင်းစေ၏။ 19သစ္စာရှိသောနှုတ်ခမ်းသည် ထာဝစဉ်တည်၏၊ မုသားပြောသောလျှာမူကား ခဏသာတည်၏။ 20မကောင်းမှုကြံစည်သူတို့၏စိတ်နှလုံး၌ လှည့်စားခြင်းပြည့်ဝ၏၊ ငြိမ်းချမ်းရေးကိုဆောင်ရွက်သူတို့မူကား ဝမ်းမြောက်ခြင်းကိုပိုင်ဆိုင်ကြ၏။ 21ဖြောင့်မတ်သောသူကို အဘယ်ဘေးဒုက္ခမျှ မဖျက်ဆီးနိုင်၊ ဆိုးယုတ်သောသူတို့မူကား ဒုက္ခနှင့်ပြည့်နှက်လျက်ရှိ၏။ 22မုသားပြောသောနှုတ်ခမ်းကို ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် စက်ဆုပ်ရွံရှာတော်မူ၏၊ သို့ရာတွင် သစ္စာစောင့်သိ၍ပြုမူသူတို့ကိုမူ ကိုယ်တော်နှစ်သက်တော်မူ၏။ 23သမ္မာသတိရှိသူသည် မိမိ၏အသိပညာကို မိမိ၌သာ သိမ်းဆည်းထား၏၊ လူမိုက်တို့၏စိတ်နှလုံးမူကား မိုက်မဲမှုကို ဖွင့်ဟမြွက်ဆို၏။ 24လုံ့လဝီရိယရှိသောလက်သည် အုပ်စိုးရလိမ့်မည်၊ ပျင်းရိခြင်းမူကား အနိုင်အထက်စေခိုင်းခြင်းခံရ၏။ 25စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းသည် စိတ်နှလုံးကိုဖိစီးနှိပ်စက်၏၊ သို့ရာတွင် ကြင်နာသောစကားမူကား ထိုစိတ်နှလုံးကို ရွှင်လန်းစေ၏။ 26ဖြောင့်မတ်သောသူသည် မိမိအိမ်နီးချင်းကို လမ်းပြ၏၊ သို့ရာတွင် ဆိုးယုတ်သောသူတို့၏လမ်းမူကား သူတို့ကိုယ်တိုင်ကို လမ်းမှားစေ၏။ 27ပျင်းရိသောသူသည် မိမိဖမ်းမိသောသားကောင်ကိုပင် မကင်မကြော်၊ လုံ့လဝီရိယရှိသူမူကား မိမိ၏ဥစ္စာပစ္စည်းကို အဖိုးတန်ဖိုးထား၏။ 28ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရား၏လမ်းခရီး၌ အသက်ရှိ၏၊ ထိုလမ်းခရီးတစ်လျှောက်၌လည်း သေခြင်းမရှိ။