My siel wag
Vir die koorleier. Vir Jedutun. ’n Psalm van Dawid.
Dawid wag in stilte op sy Vader alleen terwyl ander op hom inbeuk soos op 'n oorhellende muur, hardop seën en inwendig vervloek. Hy weeg die geringes sowel as die magtiges en vind hulle ligter as 'n asem, en sê dan vir almal anders om ook hulle harte uit te stort.
62 1Net op my Vader wag my siel in stilte; van hom kom my redding. 2Net hy is my rots en my redding, my vesting; ek sal nooit erg wankel nie. 3Hoe lank sal julle ’n man aanval, en hom neerslaan, soos ’n oorhellende muur, ’n wankelende heining? 4Hulle beplan net om hom van sy hoë posisie af te stoot; hulle skep behae in leuens. Met hulle monde seën hulle, maar in hulle binneste vervloek hulle.
5Net op my Vader, my siel, wag in stilte, want my hoop is van hom. 6Net hy is my rots en my redding, my vesting; ek sal nie wankel nie. 7My redding en my eer rus op my Vader; my magtige rots, my toevlug, is in my Vader. 8Vertrou altyd op hom, mense; stort julle harte uit voor hom; ons Vader is vir ons ’n toevlug.
9Sekerlik is die geringes net ’n asem, die magtiges ’n illusie; op die weegskaal gaan hulle op—saam is hulle ligter as ’n asem. 10Moenie op afpersing vertrou nie; moenie ydele hoop op roof stel nie; as rykdom toeneem, moenie jou hart daarop rig nie. 11Een keer het ons Vader gespreek; twee keer het ek dit gehoor: dat krag aan ons Vader behoort, a a v11 “Een keer … twee keer” is ’n Hebreeuse digterlike patroon wat beteken: dít, bo alles, is wat die meeste saak maak. 12en aan u, my Soewereine Vader, behoort verbondsliefde. Want u sal elke mens vergeld volgens wat hy gedoen het.
