Jiwa Abdi Ngadago
Kanggo pamingpin biduan. Kanggo Yedutun. Jabur Daud.
Daud ngadagoan ku jempé ngan ka Ramana wungkul, bari batur ngagempur manéhna kawas kana témbok anu doyong, ngaberkahan ku sora tarik tapi nyumpahan dina haténa. Manéhna nimbang jalma leutik jeung jalma kawasa, sarta manggihan duanana leuwih hampang batan napas, tuluy nitah sarerea ogé ngucurkeun eusi haténa.
62 1Mung ka Rama abdi wungkul jiwa abdi repeh ngadago; kasalametan abdi asalna ti Mantenna. 2Mung Mantenna anu jadi batu karang abdi sareng kasalametan abdi, nya benteng abdi; abdi moal nepi ka oyag parna. 3Nepi ka iraha maraneh rek ngarogahala ka hiji jalma, ngaragragkeun manehna, lir tembok anu geus doyong, pager anu rek runtuh? 4Maranehna ngan ngarah ngagulingkeun manehna tina kalungguhan anu luhur; maranehna resep kana bohong. Ku sungutna maranehna ngaberkahan, tapi di jero hatena nyapa.
5Mung ka Rama abdi wungkul, eh jiwa abdi, ngadago kalawan jempe, sabab pangharepan abdi asalna ti Mantenna. 6Mung Mantenna anu jadi batu karang abdi sareng kasalametan abdi, nya benteng abdi; abdi moal oyag. 7Kasalametan abdi sareng kamulyaan abdi gumantung ka Rama abdi; batu karang abdi anu gagah, panyalindungan abdi, aya di Rama abdi. 8Sing percaya ka Mantenna salilana, eh sadaya jalma; curahkeun eusi hate maraneh ka payuneun Mantenna; Rama urang teh panyalindungan pikeun urang.
9Saestuna jalma rendah teh ngan saukur ambekan, jalma gagah oge ukur tipu daya; dina timbangan maranehna ngayang—disakumpulkeun leuwih enteng batan sakali ambekan. 10Ulah ngandelkeun hasil meres; ulah ngaharep kana hasil rampogan; lamun kabeungharan tumuwuh, ulah ngaguluntung hate kana eta. 11Sakali Rama urang parantos ngandika; dua kali abdi ngupingkeun ieu: yen kakawasaan teh kagungan Rama urang, a a v11 “Sakali… dua kali” teh pola puisi Ibrani anu hartosna: ieu anu pangpentingna ti sagala rupa. 12sarta ka Anjeun, nun Ama abdi anu jumeneng Raja, nya eta kaasih anu satia. Sabab Gusti bakal males ka unggal jalma luyu sareng pagaweanana.