Miandry ny Fanahiko
Ho an’ny mpiventy hira. Ho an’i Jedotona. Salamo nataon’i Davida.
Miandry amin'ny fahanginana ny Rainy irery i Davida raha ny hafa mamely azy toy ny rindrina miolakolaka, mitso-drano amin'ny vava ary mitevateva anaty. Mandanja ny ambany sy ny mahery izy ka mahita fa maivana noho ny fofon-tsetroka izy ireo, dia lazainy amin'ny hafa rehetra mba handatsaka ny fony koa.
62 1Ny Raiko ihany no andrasan’ny fanahiko mangina; avy Aminy ny famonjena ahy. 2Izy ihany no vatolampiko sy famonjena ahy, fiarovana mafy ahy; tsy ho voatohintohina mafy aho. 3Mandra-pahoviana no hanafika olona ianareo rehetra, handrovitra azy tahaka ny rindrina miolakolaka, ny manda mihozongozona? 4Ny hampidina azy amin’ny toerana avo misy azy ihany no kasainy; ny lainga no ankafiziny. Mitso-drano amin’ny vavany izy, fa manozona kosa ao anatiny.
5Ho an’ny Raiko ihany, ry fanahiko ô, miandrasa mangina, fa avy Aminy ny fanantenako. 6Izy ihany no vatolampiko sy famonjena ahy, fiarovana mafy ahy; tsy ho voatohintohina aho. 7Eo amin’ny Raiko no iankinan’ny famonjena ahy sy ny voninahitro; ny vatolampiko mafy, ny fialofako, dia ao amin’ny Raiko. 8Matokia Azy amin’ny andro rehetra, ry olona ô; aidino ny fonareo eo anatrehan’Izy; fialofana ho antsika Raintsika.
9Marina fa fofonaina ihany ny olona ambany, fitaka ny mahery; eo amin’ny mizana dia miakatra izy — miaraka dia maivana noho ny fofonaina. 10Aza matoky ny famoretana; aza manantena foana amin’ny fandrobana; raha mitombo ny harena, dia aza apetrakareo aminy ny fonareo. 11Indray mandeha no niteny Raintsika; indroa no renako izao: fa an’i Raintsika ny hery, a a v11 «Indray mandeha… indroa» dia lamina poetika hebreo midika hoe: izany no zava-dehibe indrindra. 12ary Anao, ry Raiko Mpanjaka, ny famindrampo. Fa Ianao no hamaly ny olona tsirairay araka izay nataony.
