زبور 62 FHB Father's Heart Bible™

62 ¹رڳو منهنجي پيءُ لاءِ منهنجو روح خاموشيءَ سان انتظار ڪري ٿو؛ منهنجي نجات هن کان آهي. ²رڳو هو ئي منهنجو پٿر ۽ منهنجي نجات، منهنجو قلعو آهي؛ آءٌ ڪڏهن بہ ڏاڍو نہ لڏبس. ³اوهين سڀ ڪيستائين هڪ ماڻهوءَ تي حملو ڪندا رهندا، کيس ڌڪ هڻي ڪيرائيندا، ڄڻ جهڪيل ڀت ۽ لڏندڙ ٻاڙ وانگر؟ ⁴اهي رڳو کيس سندس مٿانهين مقام کان ڪيرائڻ جو منصوبو ٿا ڪن؛ ڪوڙ ۾ خوش ٿين ٿا. پنهنجي وات سان برڪت ٿا ڏين، پر اندر ۾ لعنت ٿا ڪن.

⁵اي منهنجا روح، رڳو منهنجي پيءُ لاءِ خاموشيءَ سان انتظار ڪر، ڇاڪاڻ تہ منهنجي اميد هن کان آهي. ⁶رڳو هو ئي منهنجو پٿر ۽ منهنجي نجات، منهنجو قلعو آهي؛ آءٌ نہ لڏبس. ⁷منهنجي نجات ۽ منهنجو جلوو منهنجي پيءُ تي ٽڪيل آهي؛ منهنجو مضبوط پٿر، منهنجي پناهه، منهنجي پيءُ ۾ آهي. ⁸اي ماڻهو، هر وقت هن تي ڀروسو ڪريو؛ پنهنجا دل هن جي اڳيان کولي رکو؛ اسان جو پيءُ اسان لاءِ پناهه آهي.

⁹بيشڪ ننڍا ماڻهو رڳو هڪ ساهه آهن، وڏا ماڻهو ڌوکو آهن؛ ترازوءَ ۾ مٿي چڙهي وڃن ٿا — سڀ گڏجي ساهه کان بہ هلڪا آهن. ¹⁰ظلم تي ڀروسو نہ ڪريو؛ ڦرمار تي ڪا ڪوڙي اميد نہ رکو؛ جيڪڏهن دولت وڌي، تہ ان ۾ دل نہ لڳايو. ¹¹هڪ دفعو اسان جي پيءُ فرمايو آهي؛ ٻه دفعا مون هي ٻڌو آهي تہ قدرت اسان جي پيءُ جي آهي، ^a a v11 ”هڪ دفعو… ٻه دفعا“ هڪ عبراني شاعرانہ نمونو آهي، جنهن جو مطلب آهي: سڀ کان وڌيڪ اهم ڳالهه اها آهي. ¹²اي منهنجا حاڪم پيءُ، تو وٽ ئي لافاني شفقت آهي. ڇاڪاڻ تہ تون هر ماڻهوءَ کي سندس ڪمن موجب بدلو ڏيندين.