சங்கீதம் 62

62 ¹ என் பிதாவுக்காக மட்டுமே என் ஆத்துமா அமைதியாய்க் காத்திருக்கிறது; அவரிடமிருந்தே என் இரட்சிப்பு வருகிறது. ² அவரே என் கன்மலையும் என் இரட்சிப்பும், என் அரண்; நான் ஒருபோதும் பெரிதும் அசைக்கப்படமாட்டேன். ³ நீங்கள் எல்லாரும் ஒரு மனிதனை எதுவரைக்கும் தாக்குவீர்கள், அவனை இடித்துத் தள்ளி, சாய்ந்த சுவரைப்போலவும், ஆடிப்போகிற வேலியைப்போலவும்? ⁴ அவனை அவனுடைய உயர்ந்த நிலையிலிருந்து தள்ளிவிடவே அவர்கள் திட்டமிடுகிறார்கள்; பொய்களில் மகிழ்கிறார்கள். தங்கள் வாயினால் ஆசீர்வதிக்கிறார்கள், உள்ளத்திலோ சபிக்கிறார்கள். சேலா

⁵ என் ஆத்துமாவே, என் பிதாவுக்காக மட்டுமே, அமைதியாய்க் காத்திரு, என் நம்பிக்கை அவரிடமிருந்தே வருகிறது. ⁶ அவரே என் கன்மலையும் என் இரட்சிப்பும், என் அரண்; நான் அசைக்கப்படமாட்டேன். ⁷ என் இரட்சிப்பும் என் மகிமையும் என் பிதாவின்மேல் தங்கியிருக்கிறது; என் பலமான கன்மலை, என் அடைக்கலம், என் பிதாவிலேயே இருக்கிறது. ⁸ மக்களே, எல்லா வேளையிலும் அவரை நம்புங்கள்; அவருக்கு முன்பாக உங்கள் இருதயங்களை ஊற்றிவிடுங்கள்; எங்கள் பிதா நமக்கு அடைக்கலமாயிருக்கிறார். சேலா

⁹ தாழ்ந்தவர்கள் நிச்சயமாய் ஒரு சுவாசமே, வல்லவர்கள் ஒரு மாயையே; தராசில் அவர்கள் மேலே எழும்புகிறார்கள் — அனைவரும் சேர்ந்தாலும் ஒரு சுவாசத்திலும் இலேசானவர்கள். ¹⁰ பலாத்காரத்தில் நம்பிக்கை வைக்காதீர்கள்; கொள்ளையில் வீண் நம்பிக்கை கொள்ளாதீர்கள்; செல்வம் பெருகினால், அதின்மேல் உங்கள் இருதயத்தை வைக்காதீர்கள். ¹¹ ஒருமுறை எங்கள் பிதா சொன்னார்; இரண்டுமுறை நான் இதைக் கேட்டேன்: வல்லமை எங்கள் பிதாவுக்கே உரியது, ^a a v11 “ஒருமுறை… இரண்டுமுறை” என்பது ஒரு எபிரெயக் கவிதை அமைப்பு, அதன் பொருள்: எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக இதுவே மிக முக்கியமானது. ¹² என் ஆண்டவராகிய பிதாவே, உமக்கே, உடன்படிக்கை அன்பு உரியது. ஏனெனில் ஒவ்வொருவனுக்கும் அவனவன் செய்கைக்குத்தக்கதாக நீர் பலனளிப்பீர்.