என் ஆத்துமா காத்திருக்கிறது

இராகத் தலைவனுக்கு; எதுத்தூனைப் பற்றியது; தாவீதின் சங்கீதம்.

மற்றவர்கள் சாய்ந்த சுவரைப்போல அவனைத் தாக்கி, வாயால் ஆசீர்வதித்து உள்ளத்தில் சபிக்கும்போது, தாவீது தன் பிதா ஒருவருக்காகவே அமைதியாய்க் காத்திருக்கிறான். தாழ்ந்தோரையும் வல்லமையுள்ளோரையும் அவன் நிறுத்துப்பார்த்து, அவர்கள் சுவாசத்தைவிட லேசானவர்கள் என்று காண்கிறான்; பின்பு மற்ற எல்லாரும் தங்கள் இருதயங்களை ஊற்றிவிடும்படி சொல்லுகிறான்.

அதிகாரம் 62.

என் பிதாவுக்காக மாத்திரம் என் ஆத்துமா அமைதியாய்க் காத்திருக்கிறது; அவரிடத்திலிருந்தே என் இரட்சிப்பு வருகிறது. அவரே என் கன்மலையும் என் இரட்சிப்பும், என் அரணும் அவரே; நான் ஒருபோதும் பெரிதும் அசைக்கப்படேன். எதுவரைக்கும் நீங்கள் யாவரும் ஒரு மனிதனைத் தாக்குவீர்கள், அவனை நொறுக்கி வீழ்த்துவீர்கள், சாய்ந்த சுவரைப்போலவும், ஆடிப்போகிற வேலியைப்போலவும்? அவனை அவனுடைய உயர்ந்த நிலையிலிருந்து தள்ளிவிடவே அவர்கள் திட்டமிடுகிறார்கள்; பொய்யில் அவர்கள் மகிழ்ச்சி கொள்ளுகிறார்கள். தங்கள் வாயினால் அவர்கள் ஆசீர்வதிக்கிறார்கள், ஆனால் உள்ளத்திலோ சபிக்கிறார்கள்.

என் ஆத்துமாவே, என் பிதாவுக்காக மாத்திரம் அமைதியாய்க் காத்திரு; ஏனெனில் என் நம்பிக்கை அவரிடத்திலிருந்தே வருகிறது. அவரே என் கன்மலையும் என் இரட்சிப்பும், என் அரணும் அவரே; நான் அசைக்கப்படேன். என் இரட்சிப்பும் என் மகிமையும் என் பிதாவின்மேல் நிலைத்திருக்கிறது; என் வல்லமையான கன்மலை, என் அடைக்கலம், என் பிதாவிலேயே இருக்கிறது. மக்களே, எல்லா நேரங்களிலும் அவரை நம்புங்கள்; உங்கள் இருதயங்களை அவருக்கு முன்பாக ஊற்றிவிடுங்கள்; எங்கள் பிதா நமக்கு அடைக்கலமாயிருக்கிறார்.

மெய்யாகவே, தாழ்ந்தோர் ஒரு சுவாசம் மாத்திரமே, வல்லவர்களோ ஒரு மாயை; தராசில் அவர்கள் மேலே எழும்புகிறார்கள்—ஒன்றாய் ஒரு சுவாசத்தைவிட அவர்கள் இலேசானவர்கள். கொடுமையாய்ப் பறிப்பதை நம்பாதேயுங்கள்; கொள்ளையிலே வீணான நம்பிக்கை வைக்காதேயுங்கள்; செல்வம் பெருகினாலும், அதின்மேல் உங்கள் இருதயத்தை வைக்காதேயுங்கள். ஒருமுறை எங்கள் பிதா பேசினார்; இருமுறை நான் இதைக் கேட்டேன்: வல்லமை எங்கள் பிதாவுக்கே உரியது என்று, ^a என் ஆண்டவராகிய பிதாவே, உமக்கே உடன்படிக்கை அன்பு உரியது. ஏனெனில் ஒவ்வொருவனுக்கும் அவனவன் செய்கைக்குத் தக்கதாக நீர் பலனளிப்பீர்.