ڌرتيءَ جي ڪنارن کان هڪ دانهن
موسيقي جي سردار لاءِ؛ تارن وارن سازن سان. داؤد جو.
ڌرتيءَ جي ڪنارن کان موڪليل دعا هڪ اهڙي ماڻهوءَ جي طرفان جنهن جي دل ٿڪجي رهي آهي، ۽ هو پنهنجي پيءُ کان گھري ٿو ته کيس پاڻ کان مٿاهين پٿر تائين پهچائي. هو ملاقات نه، رهائش ٿو گھري — تنهنجو خيمو هميشه لاءِ — ۽ بادشاهه لاءِ ڊگھي ڄمار.
61 1اي منهنجا بابا، منهنجي دانهن ٻڌ؛ منهنجي دعا ڏانهن ڪن ڏي. 2جڏهن منهنجي دل ڪمزور ٿئي ٿي، تڏهن ڌرتيءَ جي ڪنارن کان تو کي سڏيان ٿو؛ مون کي انهيءَ پهڻ ڏانهن وٺي هل جيڪو مون کان مٿانهون آهي. 3ڇاڪاڻ جو تون منهنجي پناهه رهيو آهين، دشمن جي مقابلي ۾ مضبوط برج.
4آءٌ سدائين تنهنجي خيمي ۾ رهڻ ٿو گهران ۽ تنهنجن پرن جي ڇانوَ ۾ پناهه وٺڻ ٿو چاهيان. 5ڇاڪاڻ جو اي منهنجا بابا، تو منهنجيون منتون ٻڌيون آهن؛ تنهنجي نالي کان ڊڄڻ وارن جو ورثو تو مون کي ڏنو آهي. 6بادشاهه جي حياتيءَ ۾ ورهيه وڌاءِ؛ سندس ورهيه ڪيترين ئي پيڙهين تائين هلندا رهن. 7هو سدائين اسان جي پيءُ جي حضور ۾ تخت نشين رهي؛ عهد واري شفقت ۽ وفاداريءَ کي مقرر ڪر تہ سندس نگهباني ڪن. 8تڏهن آءٌ هميشه تنهنجي نالي جي ساراهه ۾ گيت ڳائيندس ۽ ڏينهون ڏينهن پنهنجيون منتون پوريون ڪندس.
