جڏهن زمين پيرن هيٺان کسڪي وڃي
سازندن جي سردار لاءِ. ”عهد جي سوسن“ جي سر تي. داؤد جو هڪ سونهري زبور، سيکارڻ لاءِ، جڏهن هن ارام نهرائيم ۽ ارام صوباه سان جنگ ڪئي، ۽ جڏهن يوآب موٽي آيو ۽ لوڻ جي ماٿريءَ ۾ ٻارهن هزار ادومين کي ماري وڌائين.
شڪست کانپوءِ قوم صاف چوي ٿي: تو اسان کي رد ڪيو، تو زمين کي ڌڪي ٽوڙي ڇڏيو، تو اسان کي اهڙي شراب پياري جنهن اسان کي ڊڄائي ڇڏيو. جواب ۾ اسان جي پيءُ جو پنهنجو دعويٰ آهي شڪيم، موآب ۽ ادوم تي مالڪي جو، ۽ هڪ فيصلو: انسان جي مدد بيڪار آهي.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 6–8
60 1اي اسان جا بابا، تو اسان کي رد ڪيو آهي؛ تو اسان جا حفاظتي قلعا ڀڃي ڇڏيا آهن؛ تون ناراض ٿيو آهين—هاڻي اسان کي بحال ڪر! 2تو ملڪ کي لوڏي ڇڏيو آهي؛ تو ان کي ڦاڙي ڇڏيو آهي. ان جون ڏارون ڀري ڇڏ، ڇاڪاڻ تہ اهو ڏڪي رهيو آهي. 3تو پنهنجي قوم کي ڏکيون ڳالهيون ڏيکاريون آهن؛ تو اسان کي اهڙو شراب پياريو آهي جنهن اسان کي ڊانوانڊول ڪري ڇڏيو. 4تو پاڻ کان ڊڄندڙن کي هڪ جھنڊو ڏنو آهي، تہ جيئن اهي ڪمان جي سامهون ان وٽ گڏ ٿي سگھن. a a v4 ’ڪمان جي سامهون‘ جو مطلب آهي دشمن جي حملي جي منهن ۾—حملي دوران گڏ ٿيڻ جو جھنڊو.
5تہ جيئن تنهنجا پيارا ڇڏايا وڃن، پنهنجي ساڄي هٿ سان اسان کي بچاءِ ۽ اسان کي جواب ڏي.
6اسان جي پيءُ پنهنجي پاڪائيءَ ۾ فرمايو آهي تہ ”آءٌ فتح جو جشن ڪندس؛ آءٌ شڪيم کي ورهائيندس ۽ سڪوت جي ماٿريءَ کي ماپيندس. 7گلعاد منهنجو آهي، ۽ منسي بہ منهنجو آهي؛ افرائيم منهنجي مٿي جو خود آهي، يهوداه منهنجو راجدنڊ آهي. 8موآب منهنجو ڌوئڻ جو ٿال آهي؛ ادوم تي آءٌ پنهنجو جوتو اڇلايان ٿو؛ فلستين تي آءٌ فتح جا نعرا هڻان ٿو.“ b b v8 ڪنهن علائقي مٿان جوتو اڇلڻ ان کي پنهنجي ملڪيت ۽ حڪمراني هيٺ ڪرڻ جو قديم اشارو هو.
9مون کي قلعيبند شهر تائين ڪير آڻيندو؟ مون کي ادوم ڏانهن ڪير وٺي هلندو؟ 10ڇا تو اسان کي رد نہ ڪيو آهي، اي اسان جا بابا؟ اي اسان جا بابا، تون هاڻي اسان جي لشڪرن سان گڏ نہ ٿو نڪرين. 11اسان جي دشمنن خلاف اسان جي مدد ڪر، ڇاڪاڻ تہ ماڻهوءَ جو ڇوٽڪارو بيڪار آهي. 12اسان جي پيءُ سان گڏ اسين بهادري ڏيکارينداسين؛ اهو ئي آهي جيڪو اسان جي دشمنن کي لتاڙيندو.
