ਜ਼ਬੂਰ 60

60 ¹ ਹੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਵਾੜਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਸੁੱਟਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਕ੍ਰੋਧਵਾਨ ਹੋਇਆ ਹੈਂ — ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰ! ² ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾੜ ਸੁੱਟਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਤਰੇੜਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਇਹ ਡੋਲ ਰਹੀ ਹੈ। ³ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਠਿਨ ਗੱਲਾਂ ਵਿਖਾਈਆਂ ਹਨ; ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਮੈ ਪੀਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਲੜਖੜਾ ਦਿੱਤਾ। ⁴ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਡਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਝੰਡਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਕਮਾਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ। ਸਲਹ। ^a a v4 'ਕਮਾਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ' ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਵੈਰੀ ਦੇ ਹਮਲੇ ਦੇ ਸਨਮੁਖ — ਇੱਕ ਝੰਡਾ ਜਿਸ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਹਮਲੇ ਦੇ ਹੇਠ ਇਕੱਠੇ ਹੋਇਆ ਜਾਵੇ।

⁵ ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਛੁਡਾਏ ਜਾਣ, ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ।

⁶ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਬੋਲਿਆ ਹੈ: “ਮੈਂ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਮਨਾਵਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਸ਼ਕਮ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿਆਂਗਾ ਅਤੇ ਸੁੱਕੋਥ ਦੀ ਵਾਦੀ ਨੂੰ ਮਿਣ ਲਵਾਂਗਾ। ⁷ ਗਿਲਆਦ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨੱਸ਼ਹ ਮੇਰਾ ਹੈ; ਇਫ਼ਰਾਈਮ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਦਾ ਟੋਪ ਹੈ, ਯਹੂਦਾਹ ਮੇਰਾ ਰਾਜ-ਡੰਡਾ। ⁸ ਮੋਆਬ ਮੇਰੀ ਧੋਣ ਦੀ ਕਟੋਰੀ ਹੈ; ਅਦੋਮ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜੁੱਤੀ ਸੁੱਟਦਾ ਹਾਂ; ਫ਼ਲਿਸਤ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਜੈ-ਜੈਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।” ^b b v8 ਕਿਸੇ ਇਲਾਕੇ ਉੱਤੇ ਜੁੱਤੀ ਸੁੱਟਣਾ ਮਲਕੀਅਤ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੰਕੇਤ ਸੀ।

⁹ ਗੜ੍ਹ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕੌਣ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ? ਅਦੋਮ ਤੱਕ ਮੇਰੀ ਅਗਵਾਈ ਕੌਣ ਕਰੇਗਾ? ¹⁰ ਹੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਕੀ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਤਿਆਗ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ? ਹੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਤੂੰ ਹੁਣ ਸਾਡੀਆਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਦਾ। ¹¹ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਬਚਾਉ ਵਿਅਰਥ ਹੈ। ¹² ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਬਹਾਦਰੀ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗੇ; ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿੱਧ ਸੁੱਟੇਗਾ।