ڇپيل
ڪتاب

زبور 59

سنگيت جي اڳواڻ لاءِ. ”برباد نہ ڪر“ جي سُر تي. دائود جو سونهري زبور، جڏهن ساؤل ماڻهو موڪليا تہ سندس گھر تي نظر رکن ۽ کيس ماري ڇڏين.

شاؤل جا ماڻهو داؤد جي گھر جي نگراني ڪري رهيا آهن. هو انهن کي ڪتن جي ٽولي وانگر ڏسي ٿو جيڪو هر شام واپس اچي گھمي ٿو، ۽ کاڌو نه ملڻ تي ڀؤڪي ٿو. سندس جواب اهو آهي ته صبح جو ڳائي، پنهنجي پيءُ کي پنهنجو قلعو سڏيندي.

باب 59.

اي بابا، مون کي منهنجن دشمنن کان ڇڏاءِ؛ جيڪي مون خلاف اٿن ٿا، تن کان مٿي مون کي سلامتيءَ سان بلند ڪر. مون کي بڇڙائي ڪرڻ وارن کان ڇڏاءِ، ۽ خوني ماڻهن کان بچاءِ. ڏس، اهي گھات ۾ ويٺا آهن منهنجي جان لاءِ؛ ظالم ماڻهو مون تي حملا اڀاريندا آهن، جيتوڻيڪ مون نہ ڪا بڇڙائي ڪئي آهي نہ ڪو گناهه، اي بابا. منهنجي ڪنهن ڏوهه کانسواءِ، اهي ڊوڙي اچي مورچا سنڀالين ٿا. اُٿ، منهنجي مدد ڪر، ڏس!

تون، اي بابا، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ، اسرائيل جو پيءُ — اُٿ ۽ سڀني قومن کي سزا ڏي؛ جيڪي دغا سان بڇڙائيءَ جا منصوبا ٿا ٺاهين، تن مان ڪنهن تي بہ رحم نہ ڪر. اهي شام جو موٽي اچن ٿا، ڪتن وانگر ڀونڪن ٿا ۽ شهر جي چوڌاري ڦرندا رهن ٿا. ڏس، اهي پنهنجي وات سان زهر ٿا ڪڍن؛ سندن چپن تي تلوارون آهن، ڇاڪاڻ تہ اهي سمجھن ٿا تہ ”ڪير اسان کي ٻڌي ٿو؟“ پر تون، اي بابا، انهن تي کلين ٿو؛ تون سڀني قومن جي ٺٺولي ٿو ڪرين. اي منهنجي طاقت، آءٌ تنهنجي واٽ ٿو نهاريان؛ ڇاڪاڻ تہ منهنجو پيءُ منهنجو قلعو آهي. منهنجو پيءُ پنهنجي عهد جي لافاني شفقت سان مون سان ملڻ ايندو؛ منهنجو پيءُ مون کي بهتان هڻندڙن تي فتح سان نهارڻ ڏيندو. کين نہ ماري، متان منهنجا ماڻهو وسري وڃن؛ پنهنجي قدرت سان کين ڀٽڪائي ڇڏ ۽ ڪيرائي ڇڏ، اي حاڪم بابا، اسان جي ڍال. سندن وات جي گناهه سبب، سندن چپن جي ڳالهين سبب، کين پنهنجي غرور ۾ ڦاسڻ ڏي — انهن لعنتن ۽ ڪوڙن سبب جيڪي اهي ڳالهائين ٿا.

غضب ۾ کين ختم ڪري ڇڏ، ايستائين ختم ڪر جو اهي رهن ئي نہ، جيئن ماڻهو ڄاڻن تہ اسان جو پيءُ زمين جي ڪنارن تائين يعقوب تي حڪومت ڪري ٿو. اهي شام جو موٽي اچن ٿا، ڪتن وانگر ڀونڪن ٿا ۽ شهر جي چوڌاري ڦرندا رهن ٿا. اهي کاڌي لاءِ ڀٽڪندا ڦرن ٿا، ۽ جيڪڏهن انهن جو پيٽ نہ ڀرجي تہ گھرڪن ٿا. پر آءٌ تنهنجي طاقت جا گيت ڳائيندس؛ صبح جو تنهنجي عهد جي لافاني شفقت جا گيت وڏي آواز سان ڳائيندس. ڇاڪاڻ تہ تون منهنجو قلعو ٿيو آهين، منهنجي مصيبت جي وقت ۾ پناهه. اي منهنجي طاقت، آءٌ تنهنجا گيت ڳائيندس؛ ڇاڪاڻ تہ منهنجو پيءُ منهنجو قلعو آهي، اسان جو پيءُ جيڪو مون تي عهد جي لافاني شفقت ٿو ڪري.