Mga Awit 59

59 ¹ Iligtas mo ako sa aking mga kaaway, Ama ko; ilagay mo ako nang ligtas sa kaitaasan, sa ibabaw ng mga bumabangon laban sa akin. ² Iligtas mo ako sa mga gumagawa ng masama, at sagipin mo ako sa mga taong mamamatay-tao. ³ Sapagkat, masdan mo — sila ay nag-aabang sa aking buhay; ang mababangis na tao ay nag-uudyok ng mga pagsalakay laban sa akin, bagaman wala akong ginawang mali at wala akong nagawang kasalanan, Ama ko. ⁴ Sa walang anumang kasalanan ko, sila ay tumatakbo at humahanda sa kanilang mga puwesto. Gumising ka at tulungan mo ako — masdan mo!

⁵ Ikaw, Ama ko, ang Ama ng mga hukbo ng langit, ang Ama ng Israel — gumising ka at parusahan ang lahat ng mga bansa; huwag kang magpakita ng awa sa sinumang mapanlinlang na nagbabalak ng masama. Selah. ⁶ Sila ay bumabalik sa gabi, umaangil na parang mga aso at gumagala sa palibot ng lungsod. ⁷ Masdan mo — sila ay nagbubuga ng kamandag sa kanilang mga bibig; may mga espada sa kanilang mga labi, sapagkat iniisip nila, “Sino ang nakikinig sa amin?” ⁸ Ngunit ikaw, Ama ko, ay tumatawa sa kanila; hinahamak mo ang lahat ng mga bansa. ⁹ Aking Kalakasan, ako ay nagbabantay para sa iyo; sapagkat ang Ama ko ang aking tanggulan. ¹⁰ Ama ko, sa kanyang wagas na pag-ibig, ay darating upang salubungin ako; ang Ama ko ay hahayaan akong tumingin nang may tagumpay sa mga nagpaparatang sa akin. ¹¹ Huwag mong patayin sila, kung hindi ay makakalimot ang aking bayan; sa pamamagitan ng iyong kapangyarihan ay pagalain mo sila, at ibagsak mo sila, O Kataas-taasang Ama, aming kalasag. ¹² Dahil sa kasalanan ng kanilang mga bibig, sa mga salita ng kanilang mga labi, hayaan mong sila ay mabitag sa kanilang pagmamataas — dahil sa mga sumpa at kasinungalingang kanilang binibigkas.

¹³ Lipulin mo sila sa poot, lipulin mo sila hanggang sila ay mawala na, upang malaman ng mga tao na ang ating Ama ay naghahari sa Jacob hanggang sa mga dulo ng lupa. Selah. ¹⁴ Sila ay bumabalik sa gabi, umaangil na parang mga aso at gumagala sa palibot ng lungsod. ¹⁵ Sila ay gumagala sa paghahanap ng pagkain, at umaangil kung sila ay hindi nabusog. ¹⁶ Ngunit aawit ako tungkol sa iyong kalakasan; sa umaga aawit ako nang malakas tungkol sa iyong wagas na pag-ibig. Sapagkat ikaw ang naging aking tanggulan, isang kanlungan sa panahon ng aking kagipitan. ¹⁷ Aking Kalakasan, aawit ako ng mga papuri sa iyo; sapagkat ang Ama ko ang aking tanggulan, ang ating Ama na nagpapakita sa akin ng wagas na pag-ibig.