Awit 59
Para sa direktor ng musika. Ayon sa himig na "Huwag Mong Wasakin." Isang gintong awit ni David, nang magpadala si Saul ng mga tao upang bantayan ang kanyang bahay upang siya'y patayin.
Binabantayan ng mga tauhan ni Saul ang bahay ni David. Inilalarawan niya silang isang pangkat ng mga asong bumabalik tuwing gabi upang magpagala-gala, umaangil kapag hindi napapakain. Ang tugon niya ay umawit sa halip kinaumagahan, na tinatawag ang kanyang Ama na kanyang tanggulan.
59 1Iligtas mo ako sa aking mga kaaway, Ama ko; ilagay mo akong matatag sa mataas na dako, sa itaas ng mga bumabangon laban sa akin. 2Iligtas mo ako sa mga gumagawa ng masama, at sagipin mo ako sa mga taong mamamatay-tao. 3Sapagkat tingnan mo—sila'y nag-aabang sa aking buhay; ang mabangis na mga tao ay nagbabalak ng pagsalakay laban sa akin, bagaman wala akong ginawang mali at wala akong nagawang kasalanan, Ama ko. 4Sa kabila ng aking kawalang-kasalanan, sila'y tumatakbo at humahanda sa kanilang mga puwesto. Gumising ka at tulungan mo ako—tingnan mo!
5Ikaw, Ama ko, ang Ama ng mga hukbo ng langit, ang Ama ng Israel—gumising ka at parusahan mo ang lahat ng mga bansa; huwag kang magpakita ng awa sa sinumang may-lansi na nagbabalak ng masama. 6Sila'y bumabalik sa gabi, umaangil na parang mga aso at nagpapagala-gala sa palibot ng lungsod. 7Tingnan mo—sila'y nagbubuga ng kamandag sa pamamagitan ng kanilang mga bibig; mga espada ang nasa kanilang mga labi, sapagkat iniisip nila, "Sino ang nakaririnig sa amin?" 8Ngunit ikaw, Ama ko, ay tumatawa sa kanila; kinukutya mo ang lahat ng mga bansa. 9Aking Lakas, ikaw ang aking hinihintay; sapagkat ang aking Ama ang aking tanggulan. 10Ang aking Ama, sa kanyang wagas na pag-ibig sa tipan, ay sasalubong sa akin; hahayaan ako ng aking Ama na masaksihan ang pagkatalo ng mga naninirang-puri sa akin. 11Huwag mo silang patayin, o kaya'y makalilimot ang aking bayan; sa pamamagitan ng iyong kapangyarihan ay palaboy-laboyin mo sila, at ibagsak mo sila, O Kataas-taasang Ama, na aming kalasag. 12Dahil sa kasalanan ng kanilang mga bibig, sa mga salita ng kanilang mga labi, hayaan mong sila'y mabitag sa kanilang kapalaluan—dahil sa mga sumpa at kasinungalingang kanilang binibigkas.
13Lipulin mo sila sa poot, lipulin mo sila hanggang sa sila'y mawala na, upang malaman ng mga tao na ang ating Ama ang naghahari sa Jacob hanggang sa mga dulo ng lupa. 14Sila'y bumabalik sa gabi, umaangil na parang mga aso at nagpapagala-gala sa palibot ng lungsod. 15Sila'y gumagala upang maghanap ng pagkain, at umuungol kung sila'y hindi nabubusog. 16Ngunit aawitin ko ang iyong lakas; sa umaga ay malakas kong aawitin ang iyong wagas na pag-ibig sa tipan. Sapagkat ikaw ang naging aking tanggulan, isang kanlungan sa panahon ng aking kagipitan. 17Aking Lakas, aawit ako ng mga papuri sa iyo; sapagkat ang aking Ama ang aking tanggulan, ang ating Ama na nagpapakita sa akin ng wagas na pag-ibig sa tipan.
