Księga Psalmów 59

59 ¹Wybaw mnie od moich wrogów, Ojcze mój; postaw mnie bezpiecznie wysoko ponad tymi, którzy powstają przeciwko mnie. ²Wybaw mnie od tych, którzy czynią zło, i ocal mnie od krwiożerczych ludzi. ³Bo oto czyhają na moje życie; zajadli ludzie knują napaści przeciwko mnie, choć nie popełniłem żadnego występku ani grzechu, Ojcze mój. ⁴Bez żadnej mojej winy biegną i zajmują swoje pozycje. Obudź się, przyjdź mi z pomocą — spójrz!

⁵Ty, Ojcze mój, Ojcze zastępów niebieskich, Ojcze Izraela — obudź się i ukarz wszystkie narody; nie okazuj litości nikomu, kto zdradliwie knuje zło. ⁶Wracają wieczorem, warcząc jak psy i krążąc wokół miasta. ⁷Oto wylewają jad swoimi ustami; miecze są na ich wargach, bo myślą: „Któż nas słyszy?” ⁸Ale ty, Ojcze mój, śmiejesz się z nich; drwisz ze wszystkich narodów. ⁹Mocy moja, wyczekuję ciebie; bo mój Ojciec jest moją twierdzą. ¹⁰Mój Ojciec w swojej wiernej miłości wyjdzie mi naprzeciw; mój Ojciec pozwoli mi spojrzeć z triumfem na tych, którzy mnie oczerniają. ¹¹Nie zabijaj ich, by mój lud nie zapomniał; swoją mocą spraw, by się tułali, i powal ich, o Wszechwładny Ojcze, nasza tarczo. ¹²Za grzech swoich ust, za słowa swoich warg, niech zostaną schwytani w swojej pysze — za przekleństwa i kłamstwa, które wypowiadają.

¹³Wytrać ich w gniewie, wytrać ich, aż ich nie stanie, aby poznali ludzie, że nasz Ojciec panuje nad Jakubem aż po krańce ziemi. ¹⁴Wracają wieczorem, warcząc jak psy i krążąc wokół miasta. ¹⁵Błąkają się za pokarmem i warczą, gdy nie są nasyceni. ¹⁶Ale ja będę opiewał twoją moc; rankiem będę głośno śpiewał o twojej wiernej miłości. Bo ty byłeś moją twierdzą, schronieniem w czasie mego ucisku. ¹⁷Mocy moja, będę śpiewał pieśni chwały tobie; bo mój Ojciec jest moją twierdzą, nasz Ojciec, który okazuje mi wierną miłość.