Jabur 59

Kanggo pamingpin biduan. Dilagukeun kana lagu “Ulah Ngaruksak.” Jabur emas ti Daud, waktu Saul ngutus jalma-jalma pikeun ngintip imahna supaya bisa maehan anjeunna.

Anak buah Saul keur ngintip imah Daud. Manéhna ngagambarkeun maranéhna kawas gorombolan anjing anu balik unggal soré ngurilingan, ngagerem lamun teu dibéré dahar. Jawaban Daud nyaéta ngawih isuk-isuk, nyebut Ramana bénténgna.

Pasal 59.

Luputkeun abdi ti musuh-musuh abdi, nun Ama; tempatkeun abdi di tempat nu luhur tur aman, punjul ti jalma-jalma nu ngalawan ka abdi. Luputkeun abdi ti jalma-jalma nu migawe kajahatan, sarta salametkeun abdi ti jalma-jalma nu resep maehan. Sabab tenjo—maranehna keur ngadodoho nyawa abdi; jalma-jalma nu bengis ngahudang serangan ka abdi, padahal abdi teu boga kasalahan jeung teu migawe dosa, nun Ama. Lain ku lantaran kasalahan abdi, maranehna lalumpat jeung ngatur barisanana. Mugi gugah sareng nulungan abdi—tingali!

Nun Ama, Rama balad sawarga, Rama Israil—mugi gugah sareng ngahukum sakabeh bangsa; ulah mikawelas ka saha bae nu hianat ngarancang kajahatan. Maranehna baralik waktu burit, ngagaur kawas anjing bari ngulampreng ngurilingan kota. Tenjo—maranehna ngamuntahkeun bisa tina sungutna; pedang aya dina biwirna, sabab pikirna, “Saha nu bisa ngadenge ka urang?” Tapi Ama, nun Ama, gumujeng ka maranehna; Ama moyok sakabeh bangsa. Nun Kakuatan abdi, abdi ngadago ka Ama; sabab Ama teh bénténg abdi. Ama, dina asih satia-Na, bakal sumping mendakan abdi; Ama bakal ngantep abdi nenjo kaunggulan kana jalma-jalma nu mitenah ka abdi. Ulah dipaehan maranehna, bisi umat abdi poho; ku kakawasaan Ama jadikeun maranehna ngalayang teu puguh, sarta runtagkeun maranehna, nun Ama Nu Maha Kawasa, taméng abdi sadaya. Ku lantaran dosa tina sungutna, ucapan tina biwirna, sina maranehna kajiret ku kaangkuhanana—ku sabab sumpah panyapa jeung bohong nu diucapkeunana.

Lebur maranehna ku bebendu, lebur maranehna nepi ka euweuh deui, supaya jalma-jalma nyaraho yen Rama urang murba ka Yakub nepi ka tungtung bumi. Maranehna baralik waktu burit, ngagaur kawas anjing bari ngulampreng ngurilingan kota. Maranehna ngalencar néangan hakaneun, sarta ngagaur lamun teu seubeuh. Tapi abdi rek ngawihkeun kakuatan Ama; dina waktu isuk-isuk abdi rek ngawih bedas kana asih satia Ama. Sabab Ama parantos jadi bénténg abdi, tempat pangungsian dina waktu abdi keur sangsara. Nun Kakuatan abdi, abdi rek ngahaleuangkeun puji-pujian ka Ama; sabab Ama teh bénténg abdi, Rama urang nu nembongkeun asih satia ka abdi.