’n Geroep van die eindes van die aarde

Vir die koorleier; met snaarinstrumente. Van Dawid.

'n Gebed gestuur van die eindes van die aarde deur 'n man wie se hart flou word, wat sy Vader vra om hom te lei na 'n rots hoër as hyself. Hy wil eerder woon as kuier — u tent vir altyd — en 'n lang lewe vir die koning.

Hoofstuk 61.

Hoor my geroep, my Vader; luister na my gebed. Van die eindes van die aarde af roep ek na u, wanneer my hart swak word; lei my na die rots wat hoër as ek is. want u was my toevlug, ’n sterk toring teen die vyand.

Ek verlang om vir altyd in u tent te woon en skuiling te vind in die beskutting van u vlerke. want u, my Vader, het my geloftes gehoor; u het my die erfdeel gegee van dié wat u naam vrees. Voeg jare by die koning se lewe; laat sy jare oor baie geslagte strek. Mag hy vir altyd voor ons Vader op die troon sit; stel u verbondsliefde en trou aan om oor hom te waak. Dan sal ek altyd lof sing tot u naam en my geloftes dag ná dag nakom.