Mangetaheta Anao
Salamo nataon’i Davida, fony izy tany an-efitr’i Joda.
Nosoratana tany an'efitr'i Joda, izay tena mahamay ny hanoanana. Ampitain'i Davida izany: mazoto ny Rainy ny vatany manontolo toy ny tany malazo mila rano, ary lazainy fa tsara noho ny fiainana mihitsy ny fitiavana ara-fanekena, mahatsiaro Azy mandritra ny fiambenana alina.
63 1Ray ô, Ianao no Raiko; mitady Anao aho amin’ny foko manontolo. Mangetaheta Anao ny aiko, maniry Anao ny tenako manontolo, any amin’ny tany maina sy reraka izay tsy misy rano. 2Toy izany no nitazanako Anao tao amin’ny fitoerana masina, ka hitako ny herinao sy ny voninahitrao. 3Satria tsara noho ny fiainana ny famindrampoanao, dia hidera Anao ny molotro. 4Dia hankalaza Anao aho raha mbola velona; amin’ny anaranao no hanandratako ny tanako. 5Voky ny aiko tahaka ny sakafo tsara indrindra, ary mihoby Anao ny vavako amin’ny molotra mifaly.
6Rehefa mahatsiaro Anao eo am-pandriako aho, ary mandinika Anao mandritra ny ora lava amin’ny alina. 7Fa nanampy ahy Ianao, ary eo ambanin’ny aloky ny elanao no mihira amin’ny fifaliana aho. 8Mifikitra Aminao ny aiko; mihazona mafy ahy ny tananao ankavanana.
9Fa izay mitady handringana ny aiko kosa dia hidina any amin’ny lalina ambanin’ny tany. 10Havela ho amin’ny sabatra izy ireo; ho sakafon’ny amboadia izy ireo. 11Fa ny mpanjaka kosa hifaly amin’i Raintsika; ho faly indrindra izay rehetra mianiana amin’i Raintsika, satria hangina ny vavan’ny mpandainga.
