Διψώντας για σένα
Ψαλμός του Δαβίδ, όταν βρισκόταν στην έρημο του Ιούδα.
Γραμμένος στην έρημο του Ιούδα, όπου η δίψα είναι κυριολεκτική. Ο Δαβίδ τη μεταφέρει: ολόκληρο το σώμα του λαχταρά τον Πατέρα του όπως η ξερή γη θέλει νερό, και ονομάζει την αγάπη της διαθήκης καλύτερη από την ίδια τη ζωή, καθώς τον θυμάται στις φυλακές της νύχτας.
63 1Πατέρα μου, εσύ είσαι ο Πατέρας μου· σε αναζητώ μ’ όλη μου την καρδιά. Η ψυχή μου διψά για σένα, όλο μου το σώμα σε λαχταρά, σε γη ξερή κι αποκαμωμένη, όπου δεν υπάρχει νερό. 2Έτσι σε ατένισα στο αγιαστήριο και είδα τη δύναμή σου και τη δόξα σου. 3Επειδή η πιστή αγάπη σου είναι καλύτερη από τη ζωή, τα χείλη μου θα σε υμνούν. 4Έτσι θα σε ευλογώ όσο ζω· στο όνομά σου θα υψώνω τα χέρια μου. 5Η ψυχή μου χορταίνει σαν με τα πιο πλούσια φαγητά, και με χείλη χαρούμενα το στόμα μου σε υμνεί.
6Όταν σε θυμάμαι στο κρεβάτι μου, και σε συλλογίζομαι μέσα στις ατέλειωτες ώρες της νύχτας. 7Γιατί εσύ ήσουν η βοήθειά μου, και στον ίσκιο των φτερών σου τραγουδώ από χαρά. 8Η ψυχή μου προσκολλάται σ’ εσένα· το δεξί σου χέρι με κρατά σφιχτά.
9Όμως εκείνοι που ζητούν να αφανίσουν τη ζωή μου θα κατεβούν στα βάθη της γης. 10Θα παραδοθούν στο σπαθί· θα γίνουν τροφή για τα τσακάλια. 11Όμως ο βασιλιάς θα χαρεί για τον Πατέρα μας· όλοι όσοι ορκίζονται στον Πατέρα μας θα αγαλλιάσουν, γιατί τα στόματα των ψευτών θα φιμωθούν.
