Dors na u

’n Psalm van Dawid, toe hy in die woestyn van Juda was.

Geskryf in die woestyn van Juda, waar dors letterlik is. Dawid dra dit oor: sy hele liggaam verlang na sy Vader soos droë grond na water, en hy noem verbondsliefde beter as die lewe self, terwyl hy hom deur die nagwaktes onthou.

Hoofstuk 63.

My Vader, u is my Vader; ek soek u met my hele hart. My siel dors na u, my hele liggaam smag na u, in ’n droë en uitgeputte land waar daar geen water is nie. So het ek u aanskou in die heiligdom en u mag en u heerlikheid gesien. Omdat u troue liefde beter as die lewe is, sal my lippe u prys. So sal ek u loof so lank as wat ek leef; in u naam sal ek my hande ophef. My siel is versadig soos met die rykste kos, en met blye lippe prys my mond u.

Wanneer ek u op my bed onthou, en deur die lang ure van die nag oor u peins. Want u was my hulp, en in die skadu van u vlerke juig ek van blydskap. My siel klou aan u vas; u regterhand hou my vas.

Maar dié wat my lewe wil vernietig, sal afdaal na die dieptes van die aarde. Hulle sal aan die swaard oorgegee word; hulle sal kos vir jakkalse word. Maar die koning sal hom in ons Vader verbly; almal wat by ons Vader sweer, sal jubel, want die monde van leuenaars sal stilgemaak word.