Ti Jero Jero Kasusahan
Kidung Paranti Unggah ka Bait Suci.
Ti jero jurang, hiji doa anu ngandelkeun hiji pananya anu diunjukkeun ka Rama-Na: lamun Gusti nyatet dosa-dosa, saha anu bisa nangtung? Panghampura nu ngajadikeun sieun hormat bisa aya pisan. Ngantosan teh diibaratkeun juru jaga peuting anu ngitung jam-jaman nepi ka isuk.
130 1Ti jero jero kasusahan, abdi sasambat ka Ama, nun Ama.
2Nun Ama Nu Maha Kawasa, mugi kadangu soanten abdi; mugi dirungu sasambat abdi nu nyuhunkeun piwelas.
3Upami Ama, nun Ama, ngemutan sagala dosa, nun Ama Nu Maha Kawasa, saha anu bakal kiat nangtung? 4Nanging di Ama aya pangampura, supados Ama diajrihan.
5Abdi ngadago ka Ama; jiwa abdi ngadago, sareng dina pangandika Mantenna abdi ngagantungkeun pangharepan. 6Jiwa abdi ngadago ka Ama Nu Maha Kawasa, langkung ti para panjaga ngadago wanci isuk, langkung ti para panjaga ngadago wanci isuk.
7Eh Israil, gantungkeun pangharepan maneh ka Rama urang, sabab di Rama urang aya kaasih perjangjian, sareng di Mantenna aya panebusan anu lubak-libuk. 8Sarta Mantenna ku anjeun bakal nebus Israil tina sagala dosana. a a v8 Jangji Rama pikeun nebus umat-Na tina sagala dosana geus laksana dina diri Yesus, anu dijenengkeun pikeun nyalametkeun umat-Na tina dosa-dosana.