መዝሙር 130

130 ¹ከጥልቁ ወደ አንተ እጮኻለሁ፣ አባቴ።

²ጌታ አባት ሆይ፤ ድምፄን ስማ፤ የምሕረት ልመናዬን በጥሞና አድምጥ።

³አንተ አባቴ፣ ኀጢአትን መዝግበህ ብትይዝ ኖሮ፣ ጌታ አባት ሆይ፤ ማን ይቆም ነበር? ⁴ከአንተ ዘንድ ግን ይቅርታ አለ፤ ይህም አንተ እንድትፈራ ነው።

⁵አባቴን እጠባበቃለሁ፤ ነፍሴ ትጠባበቃለች፤ በቃሉም ተስፋ አደርጋለሁ። ⁶ነፍሴ ጠባቂዎች ንጋትን ከሚጠባበቁ ይልቅ፣ ጠባቂዎች ንጋትን ከሚጠብቁ ይልቅ፣ ጌታ አባትን ትጠባበቃለች።

⁷እስራኤል ሆይ፣ በአባታችን ተስፋ አድርግ፤ ከአባታችን ዘንድ የኪዳን ፍቅር አለና፤ ከእርሱም ዘንድ የበዛ ቤዛነት አለ። ⁸እርሱም ራሱ እስራኤልን ከኀጢአቱ ሁሉ ይቤዣል። ^a a v8 አባታችን ሕዝቡን ከኀጢአታቸው ሁሉ ለመቤዠት የገባው ተስፋ፣ ሕዝቡን ከኀጢአታቸው ያድን ዘንድ ስሙ በተጠራው በኢየሱስ ተፈጽሟል።