Από τα βάθη
Ωδή των αναβαθμών.
Από τα βάθη, μια προσευχή που στηρίζεται σε ένα ερώτημα προς τον Πατέρα του: αν κρατούσες λογαριασμό των αμαρτιών, ποιος θα μπορούσε να σταθεί; Η συγχώρηση είναι αυτό που κάνει την ευλάβεια καν δυνατή. Η αναμονή παρομοιάζεται με νυχτοφύλακες που μετρούν τις ώρες ως το πρωί.
130 1Από τα βάθη κραυγάζω σ’ εσένα, Πατέρα μου.
2Κυρίαρχε Πατέρα, άκουσε τη φωνή μου· άκουσε με προσοχή τις ικεσίες μου για έλεος.
3Αν εσύ, Πατέρα μου, κρατούσες λογαριασμό των αμαρτιών, Κυρίαρχε Πατέρα, ποιος θα μπορούσε να σταθεί; 4Όμως κοντά σου υπάρχει συγχώρεση, για να σε φοβούνται.
5Προσμένω τον Πατέρα μου· η ψυχή μου προσμένει, και στον λόγο του στηρίζω την ελπίδα μου. 6Η ψυχή μου προσμένει τον Κυρίαρχο Πατέρα πιο πολύ απ’ όσο οι φύλακες προσμένουν το πρωί, πιο πολύ απ’ όσο οι φύλακες το πρωί.
7Ισραήλ, στήριξε την ελπίδα σου στον Πατέρα μας, γιατί κοντά στον Πατέρα μας είναι η αγάπη της διαθήκης, και κοντά του υπάρχει πλούσια λύτρωση. 8Κι αυτός ο ίδιος θα λυτρώσει τον Ισραήλ από όλες τις αμαρτίες του. a a v8 Η υπόσχεση του Πατέρα να λυτρώσει τον λαό του από όλες τις αμαρτίες τους εκπληρώνεται στον Ιησού, που ονομάστηκε για να σώσει τον λαό του από τις αμαρτίες τους.
