Το τραγούδι της επιβίωσης του Ισραήλ
Ωδή των αναβαθμών.
Ο Ισραήλ μιλά σαν επιζών με ουλές, περιγράφοντας επιτιθέμενους που όργωσαν μακριά αυλάκια πάνω στη ράχη του και πάλι δεν νίκησαν. Η κατάρα που ζητείται είναι γεωργική: ας γίνουν σαν το χορτάρι στις στέγες, που ξεραίνεται πριν από τον θερισμό και κανένας περαστικός δεν σταματά να το ευλογήσει.
129 1«Πολύ με καταπίεσαν από τα νιάτα μου» — ας πει τώρα ο Ισραήλ. 2«Πολύ με καταπίεσαν από τα νιάτα μου, όμως δεν με νίκησαν. 3Οργωτές όργωσαν στη ράχη μου· χάραξαν μακριά τα αυλάκια τους». 4Ο Πατέρας μας είναι δίκαιος· έκοψε τα σκοινιά των ασεβών.
5Όλοι όσοι μισούν τη Σιών ας ντροπιαστούν και ας γυρίσουν πίσω. 6Ας γίνουν σαν το χορτάρι στις στέγες, που μαραίνεται πριν προλάβει να μεγαλώσει, 7που μ’ αυτό ο θεριστής δεν γεμίζει το χέρι του, ούτε την αγκαλιά του εκείνος που δένει τα δεμάτια, 8κι όσοι περνούν δεν λένε: «Η ευλογία του Πατέρα μας να είναι μαζί σας! Σας ευλογούμε στο όνομα του Πατέρα μας».
