Να βαδίζεις στους δρόμους του

Ωδή των αναβαθμών.

Η ευλογία του Πατέρα μας πάνω στη συνηθισμένη οικογενειακή ζωή: να τρως ό,τι παρήγαγαν τα ίδια σου τα χέρια, μια γυναίκα σαν καρποφόρο κλήμα, παιδιά σαν βλαστάρια ελιάς γύρω από το τραπέζι. Στο τέλος ανοίγει προς την ευημερία της πόλης και τα εγγόνια, και κλείνει με ειρήνη πάνω στον Ισραήλ.

Κεφάλαιο 128.

Μακάριος είναι καθένας που τιμά τον Πατέρα μας, που βαδίζει στους δρόμους του.

Θα τρως τον καρπό του κόπου των χεριών σου· θα είσαι ευλογημένος, και όλα θα σου πάνε καλά. Η γυναίκα σου θα είναι σαν αμπέλι καρπερό μέσα στο σπίτι σου· τα παιδιά σου σαν βλαστάρια ελιάς γύρω από το τραπέζι σου. Δες—έτσι ευλογείται ο άνθρωπος που τιμά τον Πατέρα μας.

Ας σε ευλογήσει ο Πατέρας μας από τη Σιών· μακάρι να δεις την ευημερία της Ιερουσαλήμ όλες τις μέρες της ζωής σου, και μακάρι να δεις τα παιδιά των παιδιών σου. Ειρήνη ας είναι στον Ισραήλ.