ਜ਼ਬੂਰ 129

129 ¹ “ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਜਵਾਨੀ ਤੋਂ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਤਾਇਆ ਹੈ” — ਹੁਣ ਇਸਰਾਏਲ ਇਹ ਆਖੇ — ² “ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਜਵਾਨੀ ਤੋਂ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਤਾਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪਰਬਲ ਨਹੀਂ ਹੋਏ।” ³ ਹਲ ਵਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਹਲ ਵਾਹਿਆ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਿਆੜਾਂ ਲੰਬੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ। ⁴ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਧਰਮੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਵੱਢ ਸੁੱਟੀਆਂ ਹਨ।

⁵ ਸੀਯੋਨ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦੇ ਹੋ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾਏ ਜਾਣ। ⁶ ਉਹ ਉਸ ਘਾਹ ਵਰਗੇ ਹੋ ਜਾਣ ਜੋ ਛੱਤਾਂ ਉੱਤੇ ਉੱਗਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਵਧਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ⁷ ਜਿਸ ਨਾਲ ਨਾ ਤਾਂ ਵੱਢਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਭਰੀਆਂ ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹ, ⁸ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਲੰਘਣ ਵਾਲੇ ਇਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਬਰਕਤ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ! ਅਸੀਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਰਕਤ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।”