ਜ਼ਬੂਰ 129

129 ¹“ਮੇਰੀ ਜਵਾਨੀ ਤੋਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ”— ਇਸਰਾਏਲ ਹੁਣ ਇਹ ਆਖੇ। ²“ਮੇਰੀ ਜਵਾਨੀ ਤੋਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਾਰੂ ਨਹੀਂ ਹੋਏ। ³ਹਲ ਵਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਹਲ ਵਾਹਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਿਆੜਾਂ ਲੰਮੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ।” ⁴ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਧਰਮੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਵੱਢ ਸੁੱਟੀਆਂ ਹਨ।

⁵ਸੀਯੋਨ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦੇ ਹੋ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾਏ ਜਾਣ। ⁶ਉਹ ਛੱਤਾਂ ਉੱਤੇ ਉੱਗੇ ਘਾਹ ਵਰਗੇ ਹੋਣ, ਜਿਹੜਾ ਵਧਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ⁷ਜਿਸ ਨਾਲ ਵੱਢਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਭਰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਪੂਲੇ ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣੀ ਬੁੱਕਲ, ⁸ਅਤੇ ਲੰਘਣ ਵਾਲੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਆਖਦੇ, “ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਬਰਕਤ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ! ਅਸੀਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਰਕਤ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।”