Israel se oorlewingslied
’n Pelgrimslied.
Israel praat as ’n oorlewende met littekens en beskryf aanvallers wat lang vore oor sy rug geploeg het en tog nie gewen het nie. Die vloek waarom gevra word, kom uit die landbou: laat hulle wees soos gras op die dak, verdor voor die oes, wat geen verbyganger stilstaan om te seën nie.
129 1“Hulle het my swaar verdruk van my jeug af”—laat Israel nou sê. 2“Hulle het my swaar verdruk van my jeug af, maar hulle het my nie oorwin nie. 3Ploeërs het op my rug geploeg; hulle het hulle vore lank getrek.” 4Ons Vader is regverdig; hy het die toue van die goddeloses afgesny.
5Mag almal wat Sion haat, beskaam word en teruggedryf word. 6Laat hulle wees soos die gras op die dakke, wat verdor voordat dit opgroei, 7waarmee die maaier nie sy hand vol maak nie, en ook nie hy wat die graan bind sy arms nie, 8terwyl dié wat verbygaan, nie sê nie: “Mag die seën van ons Vader op julle wees! Ons seën julle in die naam van ons Vader.”
