Murangkalih nu Tengtrem
Kidung paranti unggah ka Yerusalem. Ti Daud.
Tilu ayat ngeunaan ngaleutikkeun diri kalawan dihaja. Daud ngunjukkeun ka Rama-Na yen anjeunna geus eureun ngudag perkara-perkara anu gede teuing pikeun dirina, sarta geus nengtremkeun dirina saperti budak anu geus disapih dina pangkonan indungna — geus teu ceurik menta disusuan, cukup ku dirangkul wungkul.
131 1Nun Ama, hate abdi henteu adigung, sareng panon abdi henteu angkuh; abdi henteu ngaririweuh ku perkara-perkara anu teuing ageungna sareng teuing ahengna pikeun abdi. 2Saleresna abdi parantos nengtremkeun sareng ngayemkeun jiwa abdi, lir orok anu tos disapih dina lahunan indungna; lir orok anu tos disapih kitu jiwa abdi di jero diri. 3He Israil, sing muntang harepan ka Rama urang, ti ayeuna nepi ka salalanggengna.