Dziecko w spokoju
Pieśń pielgrzymek. Dawidowa.
Trzy wersety świadomej małości. Dawid mówi swojemu Ojcu, że przestał sięgać po sprawy dla niego zbyt wielkie i uciszył się jak dziecko odstawione od piersi przy swojej matce — już nie płacze, by je nakarmić, zadowolone, że po prostu jest tulone.
Rozdział 131.
131 1Ojcze mój, nie wywyższa się moje serce ani nie są wyniosłe moje oczy; nie zajmuję się sprawami zbyt wielkimi i zbyt cudownymi dla mnie. 2Naprawdę uspokoiłem i uciszyłem moją duszę, jak odstawione od piersi dziecko przy swojej matce; jak odstawione od piersi dziecko jest we mnie moja dusza. 3Izraelu, pokładaj nadzieję w naszym Ojcu, teraz i na wieki.
