ବିଶ୍ରାମପ୍ରାପ୍ତ ଏକ ଶିଶୁ
ଆରୋହଣ ଗୀତ। ଦାଉଦଙ୍କ ରଚିତ।
ଜାଣିଶୁଣି ନିଜକୁ ଛୋଟ କରିବାର ତିନୋଟି ପଦ। ଦାଉଦ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କହନ୍ତି ଯେ ସେ ନିଜ ପାଇଁ ଅତି ବଡ଼ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ହାତ ବଢ଼ାଇବା ବନ୍ଦ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ମାଆ ପାଖରେ ଥିବା ଦୁଧ ଛଡ଼ା ଶିଶୁ ପରି ନିଜକୁ ଶାନ୍ତ କରିଛନ୍ତି — ଆଉ ଖାଇବା ପାଇଁ କାନ୍ଦୁ ନାହିଁ, କେବଳ କୋଳରେ ରହି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ।
ଅଧ୍ୟାୟ 131।
131 1ହେ ମୋହର ପିତା, ମୋହର ହୃଦୟ ଅହଙ୍କାରୀ ନୁହେଁ, ପୁଣି ମୋହର ଚକ୍ଷୁ ଗର୍ବିତ ନୁହେଁ; ମୋʼ ପକ୍ଷରେ ଅତି ମହତ ଓ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଆପଣାକୁ ବ୍ୟସ୍ତ କରେ ନାହିଁ। 2ମାତା ସହିତ ସ୍ତନ୍ୟତ୍ୟାଗୀ ଶିଶୁ ପରି ନିଶ୍ଚୟ ମୁଁ ଆପଣା ପ୍ରାଣକୁ ଶାନ୍ତ ଓ ନୀରବ କରିଅଛି; ସ୍ତନ୍ୟତ୍ୟାଗୀ ଶିଶୁ ପରି ମୋʼ ଅନ୍ତରରେ ମୋହର ପ୍ରାଣ ଅଛି। 3ହେ ଇସ୍ରାଏଲ, ଏବେଠାରୁ ଅନନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରେ ଭରସା ରଖ।
