’n Kind in rus
’n Pelgrimslied. Van Dawid.
Drie verse van doelbewuste kleinheid. Dawid sê vir sy Vader dat hy opgehou het om te reik na sake te groot vir hom, en dat hy homself stilgemaak het soos ’n gespeende kind by sy moeder — nie meer huilend om gevoed te word nie, tevrede om net vasgehou te word.
Hoofstuk 131.
131 1My Vader, my hart is nie trots nie, en my oë is nie hoogmoedig nie; ek bemoei my nie met dinge wat te groot en te wonderlik vir my is nie. 2Waarlik, ek het my siel kalm en stil gemaak, soos ’n gespeende kind by sy moeder; soos ’n gespeende kind, so is my siel in my. 3Israel, vestig jou hoop op ons Vader, van nou af tot in ewigheid.
