വിശ്രാന്തിയിലുള്ള ശിശു
ആരോഹണഗീതം. ദാവീദിന്റേത്.
മനഃപൂർവമായ ചെറുതാകലിന്റെ മൂന്നു വാക്യങ്ങൾ. തനിക്കു താങ്ങാനാവാത്ത വലിയ കാര്യങ്ങളിലേക്കു കൈനീട്ടുന്നതു നിർത്തിയെന്നും, അമ്മയോടുകൂടെയുള്ള മുലകുടി മാറിയ കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ തന്നെത്തന്നെ ശാന്തമാക്കിയെന്നും ദാവീദ് തന്റെ പിതാവിനോടു പറയുന്നു — ഇനി പാലിനായി കരയുന്നില്ല, എടുത്തുപിടിക്കപ്പെടുന്നതിൽത്തന്നെ തൃപ്തൻ.
അധ്യായം 131.
131 1എന്റെ പിതാവേ, എന്റെ ഹൃദയം അഹങ്കരിക്കുന്നില്ല, എന്റെ കണ്ണുകൾ നിഗളിക്കുന്നതുമില്ല; എനിക്ക് അതിമഹത്തും അത്യത്ഭുതവുമായ കാര്യങ്ങളിൽ ഞാൻ വ്യാപരിക്കുന്നില്ല. 2തീർച്ചയായും ഞാൻ എന്റെ ആത്മാവിനെ ശാന്തമാക്കി അടക്കിയിരിക്കുന്നു, അമ്മയോടൊപ്പമുള്ള മുലകുടി മാറിയ ശിശുവിനെപ്പോലെ; മുലകുടി മാറിയ ശിശുവിനെപ്പോലെ എന്റെ ആത്മാവ് എന്നിലുണ്ട്. 3ഇസ്രായേലേ, ഇന്നുമുതൽ എന്നേക്കും നമ്മുടെ പിതാവിൽ പ്രത്യാശ വയ്ക്കുക.
