Księga Psalmów 132

132 ¹Pamiętaj, Ojcze nasz, ze względu na Dawida, o wszystkich trudach, które znosił, ²jak przysiągł naszemu Ojcu i ślubował Mocarzowi Jakuba: ³„Nie wejdę do namiotu swojego domu ani nie wstąpię na swoje łoże; ⁴Nie pozwolę swoim oczom zasnąć ani powiekom zdrzemnąć się, ⁵aż znajdę miejsce dla naszego Ojca, mieszkanie dla Mocarza Jakuba.”

⁶Oto — słyszeliśmy o arce w Efrata; znaleźliśmy ją na polach Jaar. ^a a v6 Efrata to okolica wokół Betlejem; Jaar odnosi się do Kiriat-Jearim, gdzie arka przymierza spoczywała, zanim Dawid przyniósł ją do Jerozolimy. ⁷Wejdźmy do jego przybytku; pokłońmy się u podnóżka jego stóp. ⁸Powstań, Ojcze nasz, i wejdź do miejsca swego spoczynku, ty i arka twojej mocy. ⁹Niech twoi kapłani przyobleką się w sprawiedliwość, a twoi wierni niech śpiewają z radości.

¹⁰Ze względu na Dawida, twego sługę, nie odwracaj się od swego pomazańca.

¹¹Przysiągł nasz Ojciec Dawidowi niezłomną przysięgę, od której nie odstąpi: „Potomka z twojego własnego łona posadzę na twoim tronie. ^b b v11 Piotr ogłosił w dniu Pięćdziesiątnicy, że nasz Ojciec dotrzymał tej przysięgi, wskrzeszając Jezusa, potomka Dawida, aby zasiadł na tronie Dawida na wieki. ¹²Jeśli twoi synowie zachowają moje przymierze i świadectwo, którego ich nauczę, to ich synowie zasiądą na twoim tronie na wieki.”

¹³Bo nasz Ojciec wybrał Syjon; zapragnął go na swoje mieszkanie:

¹⁴„To jest miejsce mego spoczynku na wieki; tutaj będę mieszkał, bo tego zapragnąłem. ¹⁵Będę obficie błogosławił jej żywność; jej ubogich nasycę chlebem. ¹⁶Jej kapłanów przyoblekę w zbawienie, a jej wierni będą głośno śpiewać z radości.

¹⁷„Tam wzbudzę moc Dawida; przygotowałem lampę dla swego pomazańca. ¹⁸Jego wrogów przyoblekę w hańbę, ale na nim zajaśnieje jego korona.”