Ο όρκος του Δαβίδ
Ωδή των αναβαθμών.
Ο λαός ζητά από τον Πατέρα μας να θυμηθεί τον όρκο του Δαβίδ: όχι ύπνος μέχρι να βρει κατοικία για την κιβωτό. Η απάντηση είναι ένας μεγαλύτερος όρκος ως ανταπόδοση — ένας θρόνος που διαρκεί, η Σιών διαλεγμένη ως τόπος ανάπαυσης, και ψωμί για τους φτωχούς της.
132 1Θυμήσου, Πατέρα μας, για χάρη του Δαβίδ, όλες τις κακουχίες που υπέμεινε, 2πώς ορκίστηκε στον Πατέρα μας και έταξε στον Ισχυρό του Ιακώβ: 3«Δεν θα μπω στη σκηνή του σπιτιού μου ούτε θα ανέβω στο κρεβάτι μου· 4δεν θα αφήσω τα μάτια μου να κοιμηθούν ούτε τα βλέφαρά μου να νυστάξουν, 5ωσότου βρω τόπο για τον Πατέρα μας, κατοικία για τον Ισχυρό του Ιακώβ».
6Δείτε — ακούσαμε για την κιβωτό στην Εφραθά· τη βρήκαμε στους αγρούς του Ιαάρ. a a v6 Η Εφραθά είναι η περιοχή γύρω από τη Βηθλεέμ· το Ιαάρ αναφέρεται στην Κιριάθ-Ιαρίμ, όπου είχε μείνει η κιβωτός της διαθήκης προτού ο Δαβίδ τη φέρει στην Ιερουσαλήμ. 7Ας έρθουμε στην κατοικία του· ας προσκυνήσουμε μπροστά στο υποπόδιό του. 8Σήκω, Πατέρα μας, και έλα στον τόπο της ανάπαυσής σου, εσύ και η κιβωτός της δύναμής σου. 9Ας ντυθούν με δικαιοσύνη οι ιερείς σου, κι ας τραγουδήσουν από χαρά οι πιστοί σου.
10Για χάρη του Δαβίδ, του δούλου σου, μην απορρίψεις τον χρισμένο σου.
11Ο Πατέρας μας ορκίστηκε στον Δαβίδ όρκο βέβαιο που δεν θα τον πάρει πίσω: «Έναν απόγονο από τα ίδια σου τα σπλάχνα θα βάλω στον θρόνο σου. b b v11 Ο Πέτρος διακήρυξε την Πεντηκοστή ότι ο Πατέρας μας τήρησε αυτόν τον όρκο, ανασταίνοντας τον Ιησού, τον απόγονο του Δαβίδ, για να καθίσει στον θρόνο του Δαβίδ για πάντα. 12Αν οι γιοι σου τηρήσουν τη διαθήκη μου και τη μαρτυρία που θα τους διδάξω, τότε οι γιοι τους θα κάθονται στον θρόνο σου για πάντα».
13Γιατί ο Πατέρας μας διάλεξε τη Σιών· τη θέλησε για κατοικία του:
14«Αυτός είναι ο τόπος της ανάπαυσής μου για πάντα· εδώ θα κατοικήσω, γιατί αυτό θέλησα. 15Θα ευλογήσω πλούσια τα αγαθά της· θα χορτάσω με ψωμί τους φτωχούς της. 16Τους ιερείς της θα τους ντύσω με σωτηρία, κι οι πιστοί της θα τραγουδήσουν δυνατά από χαρά.
17«Εκεί θα κάνω να υψωθεί η δύναμη του Δαβίδ· ετοίμασα λυχνάρι για τον χρισμένο μου. 18Τους εχθρούς του θα τους ντύσω με ντροπή, αλλά πάνω του θα λάμπει το στεφάνι του».