Supatane Prabu Dawud
Kidung pamunggah.
Umat nyuwun marang Rama kita supaya ngelingi supatane Dawud: ora bakal turu nganti nemokake padunungan kanggo pethi prajanjian. Wangsulane yaiku supata kang luwih gedhe minangka piwales — dhampar kang langgeng, Sion kapilih dadi papan palerebane, lan roti kanggo wong-wong mlarat ing kono.
132 1Dhuh Rama, mugi Paduka enget dhateng Prabu Dawud, saha sakehing karibedan ingkang sampun dipun sangga, 2kados dene anggenipun supaos dhateng Rama kita, saha sesanggeman dhateng Ingkang Mahakwasa, Allahipun Yakub: 3“Kula boten badhe lumebet ing tarub griya kula, utawi minggah ing patileman kula; 4kula boten badhe ngendelaken mripat kula tilem, utawi tlapukan kula ngliyep, 5ngantos kula manggih papan kagem Rama kita, dalem kagem Ingkang Mahakwasa, Allahipun Yakub.”
6Lah, aku padha krungu bab pethi prajanjian iku ana ing Efrata; wis padha nemu ana ing ara-ara Yaar. a a v6 Efrata iku tlatah ing saubenging Betlehem; Yaar nuduhake Kiryat-Yearim, papan panggonane pethi prajanjian sadurunge digawa dening Prabu Dawud menyang Yerusalem. 7Ayo padha sowan menyang daleme; ayo padha sujud ing ngisor ampeyane. 8Dhuh Rama, mugi Paduka jumeneng, saha rawuh dhateng papan pangaso Paduka, Paduka saha pethi ingkang nedahaken kakiyatan Paduka. 9Mugi para imam Paduka sami ngagem kabeneran, saha para abdi Paduka ingkang setya sami ngidung kanthi suka-suka.
10Marga saking Prabu Dawud, abdi Paduka, mugi Paduka sampun nilar dhateng ingkang Paduka jebadi.
11Rama kita wis supaos marang Prabu Dawud, supaos kang temen kang ora bakal dicabut maneh: “Salah sijine turunmu dhewe bakal Daklungguhake ing dhamparmu. b b v11 Rasul Petrus martakake nalika Pentakosta, yen Rama kita netepi supaos iki kanthi mungokake Gusti Yesus, turune Prabu Dawud, supaya lenggah ing dhampare Prabu Dawud ing salawas-lawase. 12Yen anak-anakmu padha netepi prajanjianKu lan paseksen kang bakal Dakwulangake marang wong-wong mau, turune uga bakal lenggah ing dhamparmu ing salawas-lawase.”
13Awit Rama kita wis milih Sion; iku dadi papan kang dikarsakake kanggo daleme:
14“Iki papan pangasoKu ing salawas-lawase; ing kene Aku bakal dedalem, awit iki kang Dakkarsakake. 15Aku bakal mberkahi pangane kanthi luber; wong mlarate bakal Dakwaregi karo roti. 16Para imame bakal Dakenggoni karo karahayon, lan para abdine kang setya bakal padha surak-surak kanthi bungah.
17“Ing kono Aku bakal njalari kasektene Prabu Dawud mundhak gedhe; Aku wis nyawisake diyan kanggo wong kang Dakjebadi. 18Para mungsuhe bakal Dakenggoni karo kawirangan, nanging makuthane bakal sumunar ana ing sirahe.”