مزامیر 132

132 ¹ای پدر ما، به‌خاطر داوود، تمامی سختی‌هایی را که او متحمل شد به یاد آور، ²چگونه برای پدر ما سوگند خورد و برای قادرِ یعقوب نذر کرد: ³«به خیمهٔ خانه‌ام داخل نخواهم شد و بر بستر خود نخواهم آرمید؛ ⁴چشمان خود را به خواب نخواهم داد و پلک‌هایم را به چُرت نخواهم گذاشت، ⁵تا آنکه مکانی برای پدر ما بیابم، مسکنی برای قادرِ یعقوب.»

⁶بنگرید—ما خبرِ صندوق عهد را در اِفراته شنیدیم؛ آن را در دشت‌های یَعاریم یافتیم. ^a a v6 اِفراته ناحیهٔ پیرامون بیت‌لحم است؛ یَعاریم به قَریهٔ یَعاریم اشاره دارد، جایی که صندوق عهد پیش از آنکه داوود آن را به اورشلیم بیاورد، در آنجا قرار داشت. ⁷بیایید به مسکن او درآییم؛ نزد پای‌اندازش سجده کنیم. ⁸ای پدر ما، برخیز و به آرامگاه خود بیا، تو و صندوق قوّتِ خود. ⁹کاهنانت به عدالت آراسته شوند، و مؤمنانت از شادی بسرایند.

¹⁰به‌خاطر داوود، بندهٔ خود، روی از مسیح خود برمگردان.

¹¹پدر ما برای داوود سوگندی راست خورد که از آن باز نخواهد گشت: «یکی را که از نسل توست بر تخت تو خواهم نشانید. ^b b v11 پطرس در روز پنطیکاست اعلام کرد که پدر ما این سوگند را با برخیزانیدنِ عیسی، فرزند داوود، تا برای همیشه بر تخت داوود بنشیند، به‌جا آورد. ¹²اگر پسرانت عهد مرا و شهادتی را که به ایشان می‌آموزم نگاه دارند، آنگاه پسرانشان نیز تا به ابد بر تخت تو خواهند نشست.»

¹³زیرا پدر ما صَهیون را برگزیده است؛ آن را برای مسکن خود خواسته است:

¹⁴«این است آرامگاه من تا به ابد؛ در اینجا ساکن خواهم شد، زیرا آن را خواسته‌ام. ¹⁵آذوقهٔ او را به‌فراوانی برکت خواهم داد؛ فقیرانش را از نان سیر خواهم ساخت. ¹⁶کاهنانش را به نجات خواهم پوشانید، و مؤمنانش با آواز بلند از شادی خواهند سرایید.

¹⁷«در آنجا قدرت داوود را خواهم رویانید؛ برای مسیح خود چراغی مهیّا کرده‌ام. ¹⁸دشمنانش را به شرمساری خواهم پوشانید، امّا بر او تاجش خواهد درخشید.»