Pangandika Ngaliwatan Hagai
Kolot-kolot anu kungsi nempo Bait Allah anu munggaran nganggap anu ieu matak hanjakal. Rama urang nimbalan maranéhna tetep ngawangun, sarta ngandika yén kamulyaan imah ieu ka hareupna bakal ngaleuwihan anu munggaran. Hiji putusan imam nembongkeun yén kanajisan nyebar ku cara kacabak tapi kasucian henteu, tapi ti poé ieu Mantenna bakal ngaberkahan.
2 1Dina bulan katujuh, ping dua puluh hiji, aya pangandika Rama urang anu dumawuh ngaliwatan Nabi Hagai, saurna:
2“Ayeuna caritakeun ka Serubabel bin Sealtiel, gupernur Yuda, ka Yosua bin Yozadak, imam agung, jeung ka sesa rahayat: 3Saha di antara maraneh anu kari? Saha nu kungsi nenjo ieu gedong dina kamulyaanana nu baheula? Kumaha ayeuna ketangenna? Lain ngarasa taya hartina pikeun maraneh?’ 4Sanajan kitu ayeuna sing kuat, eh Serubabel, kitu dawuhan Rama; sing kuat, eh Yosua bin Yozadak, imam agung; jeung sing kuat, eh sakabeh rahayat ieu nagri, kitu dawuhan Rama, tuluy digarawe, sabab Kami nyarengan maraneh, kitu dawuhan Rama Gusti balatentara sawarga. 5Sakumaha jangji Kami waktu maraneh kalaluar ti Mesir, Roh Kami tetep aya di tengah-tengah maraneh; ulah sieun. 6Kieu dawuhan Rama Gusti balatentara sawarga: Sakali deui, teu lila deui, Kami rek ngaguncangkeun langit, bumi, laut, jeung daratan. 7Jeung Kami rek ngaguncangkeun sakabeh bangsa, sarta nu pangdipikahayangna ku sakabeh bangsa bakal datang, tuluy ieu gedong ku Kami rek dieusian ku kamulyaan, saur Rama Gusti balatentara sawarga. 8Perak teh kagungan Kami jeung emas oge kagungan Kami, kitu dawuhan Rama Gusti balatentara sawarga. 9Kamulyaan ieu gedong nu pamungkas bakal leuwih ti nu mimiti, saur Rama Gusti balatentara sawarga; sarta di ieu tempat Kami rek maparin karahayuan, kitu dawuhan Rama Gusti balatentara sawarga.” a a v9 Jangji Rama yen kamulyaan Bait anu kadua bakal ngaleuwihan kamulyaan Bait Suleman teh laksana basa Yesus leumpang di ieu Bait pisan — kamulyaan anu ngeusian eta gedong teh nya eta Putra ku anjeun, cahaya kamulyaan Rama (Ibrani 1:3).
Kanajisan jeung Poe Anyar
10Dina ping dua puluh opat bulan kasalapan, taun kadua pamarentahan Darius, aya pangandika Rama urang anu dumawuh ka Nabi Hagai:
11Kieu dawuhan Rama Gusti balatentara sawarga: Tanyakeun pituduh hukum ka para imam: 12Upama aya jalma mawa daging suci dina kelembar jubahna, tuluy eta jubah nyabak roti, sayur, anggur, minyak, atawa dahareun naon bae, naha eta jadi suci? Tembal para imam, Henteu.
13Hagai nanya deui, Upama aya jalma nu najis ku sabab nyabak mayit, tuluy nyabak salah sahiji tina eta kabeh, naha eta jadi najis? Enya, eta jadi najis, waler para imam.
14Tuluy Hagai nyarita: Kitu deui ieu bangsa jeung ieu nagri di payuneun Kami, kitu dawuhan Rama; kitu deui sagala pagaweanana, sarta naon bae nu dikurbankeunana di dinya teh najis. 15“Ayeuna perhatikeun kalawan taliti ti poe ieu: samemeh aya batu ditumpangkeun kana batu di Bait Rama urang. 16Kumaha kaayaan maraneh harita? Nyampeurkeun ka tumpukan gandum pangharep dua puluh takeran, ngan aya sapuluh; datang ka tempat meres anggur pangharep nyokot lima puluh takeran, ngan aya dua puluh. 17Maraneh jeung sagala pagawean maraneh ku Kami digeberan ku hama, kapang, jeung hujan es, tapi maraneh teu daraek balik deui ka Kami, kitu dawuhan Rama. 18Perhatikeun kalawan taliti ti poe ieu—ti poe ping dua puluh opat bulan kasalapan, poe dipasangna pademen Bait Rama urang—perhatikeun kalawan taliti: 19Naha binih masih keneh di leuit? Tangkal anggur, kondang, dalima, jeung jaitun can karira buahan. Tapi ti poe ieu Kami rek ngaberkahan maraneh.”
Pangandika Kadua pikeun Serubabel
20Pangandika Rama urang dumawuh ka Hagai kadua kalina dina ping dua puluh opat eta bulan:
21“Caritakeun ka Serubabel, gupernur Yuda: Kami rek ngaguncangkeun langit jeung bumi. 22Kami rek ngabalik-balikkeun tahta-tahta karajaan-karajaan sarta ngancurkeun kakuatan karajaan-karajaan bangsa-bangsa. Kami rek ngabalikkeun kareta perang jeung nu tarumpakna; kuda-kuda jeung nu tarumpakna bakal tinggarubrag, masing-masing ku pedang dulurna sorangan.’ 23Dina poe eta, kitu dawuhan Rama Gusti balatentara sawarga, maneh, eh Serubabel bin Sealtiel, abdi Kami, ku Kami rek dicandak, kitu dawuhan Rama, sarta rek dijadikeun cingcin segel, sabab maneh geus dipilih ku Kami, kitu dawuhan Rama Gusti balatentara sawarga.” b b v23 Aki Serubabel nya eta Yoyakhin kungsi dipiceun ibarat cingcin segel (Yermia 22:24); di dieu Rama mulangkeun deui cingcin segel teh ka Serubabel, ngalanggengkeun turunan Daud anu ngalir ngaliwatan anjeunna nepi ka Yesus, Putra Daud anu sajati (Mateus 1:12-13).