Księga Aggeusza 2

2 ¹W siódmym miesiącu, dwudziestego pierwszego dnia, słowo naszego Ojca przyszło przez proroka Aggeusza:

²„Przemów teraz do Zorobabela, syna Szealtiela, namiestnika Judy, do Jozuego, syna Jehosadaka, arcykapłana, i do reszty ludu: ³«Kto spośród was pozostał? Kto z was widział ten dom w jego dawnej chwale? Jak wygląda teraz? Czyż nie wydaje się wam niczym?» ⁴A teraz bądź mocny, Zorobabelu, mówi Ojciec; bądź mocny, Jozue, synu Jehosadaka, arcykapłanie; i bądźcie mocni, wszyscy ludzie tej ziemi, mówi Ojciec, i pracujcie, bo ja jestem z wami, mówi Ojciec Niebieskich Zastępów. ⁵Zgodnie z tym, co obiecałem, gdy wychodziliście z Egiptu, mój Duch pozostaje wśród was; nie bójcie się. ⁶Tak mówi Ojciec Niebieskich Zastępów: Jeszcze raz, za małą chwilę, wstrząsnę niebem, ziemią, morzem i suchym lądem. ⁷I wstrząsnę wszystkimi narodami, i przyjdzie to, czego wszystkie narody najbardziej pragną, i napełnię ten dom chwałą, mówi Ojciec Niebieskich Zastępów. ⁸Moje jest srebro i moje jest złoto, mówi Ojciec Niebieskich Zastępów. ⁹Ostateczna chwała tego domu przewyższy pierwszą, mówi Ojciec Niebieskich Zastępów; a na tym miejscu dam pokój, mówi Ojciec Niebieskich Zastępów.” ^a a v9 Obietnica naszego Ojca, że chwała drugiej świątyni przewyższy świątynię Salomona, wypełniła się, gdy Jezus chodził po tej właśnie świątyni — chwałą, która napełniła dom, był sam Syn, blask chwały Ojca (List do Hebrajczyków 1:3).

Nieczystość i nowy dzień

¹⁰Dwudziestego czwartego dnia dziewiątego miesiąca, w drugim roku Dariusza, słowo naszego Ojca przyszło do proroka Aggeusza:

¹¹Tak mówi Ojciec Niebieskich Zastępów: Zapytaj kapłanów o rozstrzygnięcie: ¹²Jeśli ktoś niesie święte mięso w fałdzie swojej szaty i dotknie nim chleba, potrawy, wina, oliwy lub jakiegokolwiek pokarmu, czy stanie się on święty? Kapłani odpowiedzieli: Nie.

¹³Aggeusz zapytał: Jeśli ktoś nieczysty od zwłok dotknie którejś z tych rzeczy, czy stanie się ona nieczysta? Tak, stanie się nieczysta, odpowiedzieli kapłani.

¹⁴Wtedy Aggeusz powiedział: Tak jest z tym ludem i z tym narodem przede mną, mówi Ojciec; tak samo z wszystkim, co czynią, i to, co tam składają w ofierze, jest nieczyste. ¹⁵„Teraz rozważcie uważnie, od dnia dzisiejszego: zanim ułożono kamień na kamieniu w świątyni naszego Ojca. ¹⁶Jak się wam wiodło? Gdy ktoś przychodził do stosu zboża po dwadzieścia miar, było ich dziesięć; do kadzi, aby zaczerpnąć pięćdziesiąt, było dwadzieścia. ¹⁷Uderzyłem was i całą waszą pracę zarazą, pleśnią i gradem, ale nie zwróciliście się do mnie, mówi Ojciec. ¹⁸Rozważcie uważnie, od tego dnia—od dwudziestego czwartego dnia dziewiątego miesiąca, dnia, w którym położono fundament świątyni naszego Ojca—rozważcie uważnie: ¹⁹Czy jest jeszcze ziarno w spichlerzu? Winorośl, drzewo figowe, granat i oliwka jeszcze nie wydały owocu. Lecz od tego dnia będę wam błogosławił.”

Drugie słowo do Zorobabela

²⁰Słowo naszego Ojca przyszło do Aggeusza po raz drugi, dwudziestego czwartego dnia miesiąca:

²¹„Przemów do Zorobabela, namiestnika Judy: Wkrótce wstrząsnę niebem i ziemią. ²²«Obalę trony królestw i zniszczę potęgę królestw narodów. Przewrócę rydwany i ich jeźdźców; konie i ich jeźdźcy upadną, każdy od miecza swojego brata.» ²³W owym dniu, mówi Ojciec Niebieskich Zastępów, wezmę cię, Zorobabelu, synu Szealtiela, mój sługo, mówi Ojciec, i uczynię cię jak sygnet, bo wybrałem cię, mówi Ojciec Niebieskich Zastępów.” ^b b v23 Dziadek Zorobabela, Jechoniasz, został odrzucony jak sygnet (Jeremiasz 22:24); tutaj nasz Ojciec przywraca sygnet Zorobabelowi, zachowując ród Dawida, który biegnie przez niego aż do Jezusa, prawdziwego Syna Dawida (Mateusza 1:12-13).