ମୁଦ୍ରଣରେ ଉପଲବ୍ଧ
ପୁସ୍ତକ

ହାଗୟଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଏକ ବାକ୍ୟ

ପ୍ରଥମ ମନ୍ଦିର ଦେଖିଥିବା ବୃଦ୍ଧ ଲୋକମାନେ ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ଦୟନୀୟ ମନେ କରନ୍ତି। ଆମ ପିତା ସେମାନଙ୍କୁ ତଥାପି ନିର୍ମାଣ କରିବାକୁ କହନ୍ତି ଓ କହନ୍ତି ଏହି ଗୃହର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଗୌରବ ପ୍ରଥମଠାରୁ ଅଧିକ ହେବ। ଏକ ଯାଜକୀୟ ବିଚାର ଦେଖାଏ ଯେ ଅଶୁଚିତା ସ୍ପର୍ଶରେ ବ୍ୟାପେ କିନ୍ତୁ ପବିତ୍ରତା ବ୍ୟାପେ ନାହିଁ, ତଥାପି ଆଜିଠାରୁ ସେ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିବେ।

ଅଧ୍ୟାୟ 2।

ସପ୍ତମ ମାସର ଏକବିଂଶ ଦିନରେ ହାଗୟ ଭାବବାଦୀଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା:

“ତୁମ୍ଭେ ଏବେ ଯିହୂଦାର ଶାସନକର୍ତ୍ତା ଶଲ୍ଟୀୟେଲଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯିରୁବ୍ବାବିଲଙ୍କୁ, ମହାଯାଜକ ଯିହୋଷାଦକଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯିହୋଶୂୟଙ୍କୁ ଓ ଅବଶିଷ୍ଟ ଲୋକମାନଙ୍କୁ କୁହ: ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଏ ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି? ଏହି ଗୃହକୁ ତାହାର ପୂର୍ବ ମହିମାରେ କିଏ ଦେଖିଥିଲା? ଏବେ ଏହା କିପରି ଦେଖାଯାଉଅଛି? ଏହା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅବସ୍ତୁ ତୁଲ୍ୟ ବୋଧ ହେଉ ନାହିଁ କି?’ ତଥାପି ଏବେ ହେ ଯିରୁବ୍ବାବିଲ, ବଳବାନ ହୁଅ, ଏହା ପିତା କହନ୍ତି; ହେ ମହାଯାଜକ ଯିହୋଷାଦକଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯିହୋଶୂୟ, ବଳବାନ ହୁଅ; ପୁଣି ହେ ଦେଶସ୍ଥ ସମସ୍ତ ଲୋକ, ବଳବାନ ହୁଅ, ଏହା ପିତା କହନ୍ତି, ଆଉ କାର୍ଯ୍ୟ କର, କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଅଛି, ଏହା ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବାହିନୀଗଣର ପିତା କହନ୍ତି। ତୁମ୍ଭେମାନେ ମିସରରୁ ବାହାରିବା ବେଳେ ମୁଁ ଯେଉଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲି, ସେହିପରି ମୋହର ଆତ୍ମା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି; ଭୟ କର ନାହିଁ। ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବାହିନୀଗଣର ପିତା ଏହା କହନ୍ତି: ଆଉ ଥରେ, ଅଳ୍ପ କାଳ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ, ପୃଥିବୀ, ସମୁଦ୍ର ଓ ଶୁଷ୍କ ଭୂମିକୁ କମ୍ପିତ କରିବି। ପୁଣି ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜାତିକୁ କମ୍ପିତ କରିବି, ଆଉ ସମସ୍ତ ଜାତି ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ବାଞ୍ଛା କରନ୍ତି, ତାହା ଆସିବ, ପୁଣି ମୁଁ ଏହି ଗୃହକୁ ମହିମାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବି, ଏହା ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବାହିନୀଗଣର ପିତା କହନ୍ତି। ରୂପା ମୋହର ଓ ସୁନା ମୋହର, ଏହା ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବାହିନୀଗଣର ପିତା କହନ୍ତି। ଏହି ଗୃହର ଶେଷ ମହିମା ପ୍ରଥମଠାରୁ ଅଧିକ ହେବ, ଏହା ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବାହିନୀଗଣର ପିତା କହନ୍ତି; ଆଉ ଏହି ସ୍ଥାନରେ ମୁଁ ଶାନ୍ତି ଦେବି, ଏହା ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବାହିନୀଗଣର ପିତା କହନ୍ତି।” a a v9 ଦ୍ଵିତୀୟ ମନ୍ଦିରର ମହିମା ଶଲୋମନଙ୍କ ମନ୍ଦିରର ମହିମାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବ ବୋଲି ପିତାଙ୍କ ଯେଉଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା, ତାହା ଯୀଶୁ ଏହି ମନ୍ଦିରରେ ଗମନାଗମନ କରିବା ବେଳେ ସଫଳ ହେଲା — ଯେଉଁ ମହିମା ଗୃହକୁ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କଲା, ତାହା ପୁତ୍ର ସ୍ଵୟଂ, ପିତାଙ୍କ ମହିମାର ତେଜ ଥିଲେ (ଏବ୍ରୀ ୧:୩)।

ଅଶୁଚିତା ଓ ଏକ ନୂତନ ଦିନ

ଦାରୀୟାବସଙ୍କ ଦ୍ଵିତୀୟ ବର୍ଷର ନବମ ମାସର ଚତୁର୍ବିଂଶ ଦିନରେ ହାଗୟ ଭାବବାଦୀଙ୍କ ନିକଟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା:

ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବାହିନୀଗଣର ପିତା ଏହା କହନ୍ତି: ଯାଜକମାନଙ୍କୁ ଏକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ବିଷୟ ପଚାର: ଯଦି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଆପଣା ବସ୍ତ୍ରର ଅଞ୍ଚଳରେ ପବିତ୍ର ମାଂସ ବହନ କରେ, ଆଉ ତଦ୍ଵାରା ରୁଟି, ଝୋଳ, ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ, ତୈଳ କିମ୍ବା କୌଣସି ଖାଦ୍ୟ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ତେବେ ତାହା କି ପବିତ୍ର ହୁଏ? ଯାଜକମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ନା।

ହାଗୟ ପଚାରିଲେ, ଯଦି କୌଣସି ଶବ ସ୍ପର୍ଶ ହେତୁ ଅଶୁଚି ବ୍ୟକ୍ତି ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କୌଣସିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ତେବେ ତାହା କି ଅଶୁଚି ହୁଏ? ଯାଜକମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ହଁ, ତାହା ଅଶୁଚି ହୁଏ।

ସେତେବେଳେ ହାଗୟ କହିଲେ: ଏହି ଲୋକ ଓ ଏହି ଜାତି ମୋʼ ସମ୍ମୁଖରେ ସେହିପରି, ଏହା ପିତା କହନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ହସ୍ତର ସମସ୍ତ କର୍ମ ସେହିପରି, ଆଉ ସେଠାରେ ସେମାନେ ଯାହା ଉତ୍ସର୍ଗ କରନ୍ତି, ତାହା ଅଶୁଚି। “ଏବେ ଏହି ଦିନଠାରୁ ମନୋଯୋଗ ସହକାରେ ବିବେଚନା କର: ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରସ୍ତର ଉପରେ ପ୍ରସ୍ତର ସ୍ଥାପିତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅବସ୍ଥା କିପରି ଥିଲା? କୋଡ଼ିଏ ପରିମାଣ ଶସ୍ୟ ରାଶି ନିକଟକୁ ଆସିଲେ ଦଶ ପରିମାଣ ହିଁ ଥିଲା; ଦ୍ରାକ୍ଷାକୁଣ୍ଡରୁ ପଚାଶ ପାତ୍ର କାଢ଼ିବା ପାଇଁ ଆସିଲେ କୋଡ଼ିଏ ହିଁ ଥିଲା। ମୁଁ ଶୋଷ, ମ୍ଳାନି ଓ ଶିଳାବୃଷ୍ଟି ଦ୍ଵାରା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ହସ୍ତର ସମସ୍ତ କର୍ମକୁ ଆଘାତ କଲି, ତଥାପି ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋʼ ଆଡ଼କୁ ଫେରିଲ ନାହିଁ, ଏହା ପିତା କହନ୍ତି। ଏହି ଦିନଠାରୁ — ନବମ ମାସର ଚତୁର୍ବିଂଶ ଦିନଠାରୁ, ଅର୍ଥାତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରର ଭିତ୍ତିମୂଳ ସ୍ଥାପିତ ହେବା ଦିନଠାରୁ — ମନୋଯୋଗ ସହକାରେ ବିବେଚନା କର: ଗୋଲାଘରରେ କି ଏବେ ବିହନ ଅଛି? ଦ୍ରାକ୍ଷାଲତା, ଡିମ୍ବିରି, ଡାଳିମ୍ବ ଓ ଜୀତବୃକ୍ଷ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫଳ ଫଳାଇ ନାହାନ୍ତି। ମାତ୍ର ଏହି ଦିନଠାରୁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିବି।”

ଯିରୁବ୍ବାବିଲଙ୍କ ପ୍ରତି ଦ୍ଵିତୀୟ ବାକ୍ୟ

ସେହି ମାସର ଚତୁର୍ବିଂଶ ଦିନରେ ଦ୍ଵିତୀୟ ଥର ହାଗୟଙ୍କ ନିକଟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା:

“ଯିହୂଦାର ଶାସନକର୍ତ୍ତା ଯିରୁବ୍ବାବିଲଙ୍କୁ କୁହ: ମୁଁ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ଓ ପୃଥିବୀକୁ କମ୍ପିତ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ଅଛି। ମୁଁ ରାଜ୍ୟସମୂହର ସିଂହାସନ ଓଲଟାଇ ଦେବି, ଆଉ ଅନ୍ୟ ଜାତିମାନଙ୍କ ରାଜ୍ୟସମୂହର ପରାକ୍ରମ ବିନାଶ କରିବି। ମୁଁ ରଥ ଓ ତହିଁର ଆରୋହୀମାନଙ୍କୁ ଓଲଟାଇ ଦେବି; ଅଶ୍ଵ ଓ ତହିଁର ଆରୋହୀମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ଆପଣା ଭ୍ରାତାର ଖଡ୍ଗ ଦ୍ଵାରା ପତିତ ହେବେ।’ ସେହି ଦିନ, ଏହା ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବାହିନୀଗଣର ପିତା କହନ୍ତି, ହେ ଶଲ୍ଟୀୟେଲଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯିରୁବ୍ବାବିଲ, ମୋହର ଦାସ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବି, ଏହା ପିତା କହନ୍ତି, ଆଉ ତୁମ୍ଭକୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କ ଅଙ୍ଗୁରୀୟ ତୁଲ୍ୟ କରିବି, କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ମନୋନୀତ କରିଅଛି, ଏହା ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବାହିନୀଗଣର ପିତା କହନ୍ତି।” b b v23 ଯିରୁବ୍ବାବିଲଙ୍କ ପିତାମହ ଯିହୋୟାଖୀନ ମୁଦ୍ରାଙ୍କ ଅଙ୍ଗୁରୀୟ ତୁଲ୍ୟ ଦୂରୀକୃତ ହୋଇଥିଲେ (ଯିରିମିୟ ୨୨:୨୪); ଏଠାରେ ପିତା ଯିରୁବ୍ବାବିଲଙ୍କୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କ ଅଙ୍ଗୁରୀୟ ତୁଲ୍ୟ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ କରନ୍ତି, ଯେଉଁ ଦାଉଦୀୟ ବଂଶ ତାହାଙ୍କ ଦେଇ ଯୀଶୁ, ଦାଉଦଙ୍କ ପ୍ରକୃତ ପୁତ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଯାଏ, ତାହା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି (ମାଥିଉ ୧:୧୨-୧୩)।