Ένας λόγος μέσω του Αγγαίου
Οι μεγαλύτεροι, που είδαν τον πρώτο ναό, βρίσκουν αυτόν εδώ αξιολύπητο. Ο Πατέρας μας τους λέει να χτίσουν έτσι κι αλλιώς και λέει ότι η μεταγενέστερη δόξα αυτού του οίκου θα ξεπεράσει την πρώτη. Μια ιερατική απόφανση δείχνει ότι η μόλυνση μεταδίδεται με την επαφή ενώ η αγιότητα όχι, κι όμως από σήμερα εκείνος θα ευλογεί.
2 1Τον έβδομο μήνα, την εικοστή πρώτη μέρα, ήρθε ο λόγος του Πατέρα μας μέσω του προφήτη Αγγαίου:
2«Μίλησε τώρα στον Ζοροβάβελ, τον γιο του Σαλαθιήλ, τον κυβερνήτη του Ιούδα, στον Ιησού, τον γιο του Ιωσεδέκ, τον αρχιερέα, και στον υπόλοιπο λαό: 3Ποιος από εσάς απέμεινε; Ποιος εδώ είδε αυτόν τον οίκο στην προηγούμενη δόξα του; Πώς φαίνεται τώρα; Δε σας φαίνεται σαν τίποτα; 4Όμως τώρα πάρε δύναμη, Ζοροβάβελ, λέει ο Πατέρας· πάρε δύναμη, Ιησού, γιε του Ιωσεδέκ, αρχιερέα· και πάρτε δύναμη, όλος ο λαός της χώρας, λέει ο Πατέρας, και δουλέψτε, γιατί εγώ είμαι μαζί σας, λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατευμάτων. 5Όπως σας υποσχέθηκα όταν βγήκατε από την Αίγυπτο, το Πνεύμα μου μένει ανάμεσά σας· μη φοβάστε. 6Να τι λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατευμάτων: Ακόμη μια φορά, σε λίγο καιρό, θα σείσω τους ουρανούς, τη γη, τη θάλασσα και την ξηρά. 7Και θα σείσω όλα τα έθνη, και θα έρθει αυτό που λαχταρούν πιο πολύ όλα τα έθνη, και θα γεμίσω αυτόν τον οίκο με δόξα, λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατευμάτων. 8Δικό μου είναι το ασήμι και δικό μου το χρυσάφι, λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατευμάτων. 9Η τελική δόξα αυτού του οίκου θα ξεπεράσει την πρώτη, λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατευμάτων· και σ’ αυτόν τον τόπο θα δώσω ειρήνη, λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατευμάτων». a a v9 Η υπόσχεση του Πατέρα ότι η δόξα του δεύτερου ναού θα ξεπερνούσε τη δόξα του ναού του Σολομώντα εκπληρώθηκε όταν ο Ιησούς περπάτησε μέσα σ’ αυτόν ακριβώς τον ναό — η δόξα που γέμισε τον οίκο ήταν ο ίδιος ο Υιός, η λάμψη της δόξας του Πατέρα (Εβραίους 1:3).
Ο μολυσμός και μια νέα μέρα
10Την εικοστή τέταρτη μέρα του ένατου μήνα, το δεύτερο έτος του Δαρείου, ήρθε ο λόγος του Πατέρα μας στον προφήτη Αγγαίο:
11Να τι λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατευμάτων: Ζήτησε από τους ιερείς μια γνωμάτευση: 12Αν κάποιος κουβαλάει άγιο κρέας στην άκρη του ρούχου του και μ’ αυτήν αγγίξει ψωμί, φαγητό, κρασί, λάδι ή οποιαδήποτε τροφή, γίνεται άγιο; Οι ιερείς απάντησαν: Όχι.
13Ο Αγγαίος ρώτησε: Αν κάποιος που είναι ακάθαρτος από νεκρό σώμα αγγίξει κάτι απ’ αυτά, γίνεται ακάθαρτο; Ναι, γίνεται ακάθαρτο, απάντησαν οι ιερείς.
14Τότε ο Αγγαίος είπε: Έτσι είναι μ’ αυτόν τον λαό και μ’ αυτό το έθνος μπροστά μου, λέει ο Πατέρας· έτσι και με όλα όσα φτιάχνουν, και ό,τι προσφέρουν εκεί είναι ακάθαρτο. 15«Τώρα σκεφτείτε προσεκτικά από σήμερα και πέρα: προτού μπει πέτρα πάνω σε πέτρα στον ναό του Πατέρα μας. 16Πώς τα πήγατε; Όταν κάποιος ερχόταν σε σωρό σιταριού για είκοσι, ήταν δέκα· στο πατητήρι για να βγάλει πενήντα, ήταν είκοσι. 17Σας χτύπησα, εσάς και όλα τα έργα σας, με καψάλισμα, σκουριά και χαλάζι, όμως εσείς δε στραφήκατε σ’ εμένα, λέει ο Πατέρας. 18Σκεφτείτε προσεκτικά από σήμερα και πέρα — από την εικοστή τέταρτη μέρα του ένατου μήνα, τη μέρα που μπήκαν τα θεμέλια του ναού του Πατέρα μας — σκεφτείτε προσεκτικά: 19Υπάρχει ακόμη σπόρος στην αποθήκη; Το κλήμα, η συκιά, η ροδιά και η ελιά δεν έχουν ακόμη καρποφορήσει. Όμως από σήμερα και πέρα θα σας ευλογώ».
Ένας δεύτερος λόγος στον Ζοροβάβελ
20Ο λόγος του Πατέρα μας ήρθε στον Αγγαίο για δεύτερη φορά την εικοστή τέταρτη μέρα του μήνα:
21«Μίλησε στον Ζοροβάβελ, τον κυβερνήτη του Ιούδα: Πρόκειται να σείσω τους ουρανούς και τη γη. 22Θα ανατρέψω τους θρόνους των βασιλείων και θα συντρίψω τη δύναμη των βασιλείων των εθνών. Θα ανατρέψω τα άρματα και τους αναβάτες τους· τα άλογα και οι αναβάτες τους θα πέσουν, ο καθένας από το σπαθί του αδελφού του. 23Εκείνη τη μέρα, λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατευμάτων, θα σε πάρω, Ζοροβάβελ, γιε του Σαλαθιήλ, δούλε μου, λέει ο Πατέρας, και θα σε κάνω σαν δαχτυλίδι-σφραγίδα, γιατί διάλεξα εσένα, λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατευμάτων». b b v23 Ο Ιωαχίν, ο παππούς του Ζοροβάβελ, πετάχτηκε μακριά σαν δαχτυλίδι-σφραγίδα (Ιερεμίας 22:24)· εδώ ο Πατέρας δίνει πάλι τη σφραγίδα στον Ζοροβάβελ, διατηρώντας τη γενιά του Δαβίδ που περνάει μέσα απ’ αυτόν ως τον Ιησού, τον αληθινό Υιό του Δαβίδ (Ματθαίος 1:12-13).