حجي جي معرفت ڪلام
پراڻا ماڻهو جن پهريون هيڪل ڏٺو هو، هن هيڪل کي حقير سمجهن ٿا. اسان جو پيءُ کين چوي ٿو ته پوءِ به اڏيندا رهو ۽ چوي ٿو ته هن گهر جو پويون جلال پهرين کان وڌي ويندو. هڪ ڪاهني فيصلو ڏيکاري ٿو ته ناپاڪي ڇهڻ سان پکڙجي ٿي پر پاڪيزگي نه، تڏهن به اڄ کان هو برڪت ڏيندو.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–9, 11–12, 14–19, 21–23
2 1ستين مهيني جي ايڪيهين تاريخ تي حجي نبيءَ جي معرفت اسان جي پيءُ جو ڪلام آيو تہ
2”هاڻي يهوداه جي گورنر شالتيئل جي پٽ زرُبابل کي، وڏي امام يهوصداق جي پٽ يشوع کي، ۽ باقي ماڻهن کي چئو تہ 3اوهان مان ڪير باقي رهيو آهي؟ هتي ڪنهن هن گھر کي ان جي اڳئين جلوي ۾ ڏٺو هو؟ هاڻي اهو ڪهڙو ٿو لڳي؟ ڇا اوهان کي اهو ڪجھ بہ نہ ٿو لڳي؟‘ 4پر هاڻي اي زرُبابل، مضبوط ٿيءُ، پيءُ فرمائي ٿو؛ اي يهوصداق جا پٽ يشوع، مضبوط ٿيءُ، اي وڏا امام؛ ۽ ملڪ جا سڀ ماڻهو، مضبوط ٿيو، پيءُ فرمائي ٿو، ۽ ڪم ڪريو، ڇاڪاڻ تہ آءٌ اوهان سان گڏ آهيان، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو. 5جيئن مون واعدو ڪيو هو جڏهن اوهين مصر مان نڪتا هئا، تيئن منهنجو روح اوهان جي وچ ۾ قائم آهي؛ ڊڄو نہ. 6آسمان جي لشڪرن جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ هڪ دفعو وري، ٿوري دير ۾، آءٌ آسمانن، زمين، سمنڊ ۽ سڪل زمين کي لوڏيندس. 7آءٌ سڀني قومن کي لوڏيندس، ۽ سڀني قومن جي گھربل شيءِ ايندي، ۽ آءٌ هن گھر کي جلوي سان ڀريندس، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو. 8چاندي منهنجي آهي ۽ سون منهنجو آهي، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو. 9هن گھر جو آخري جلوو پهرين کان وڌيڪ ٿيندو، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو؛ ۽ هن جڳھ ۾ آءٌ سلامتي ڏيندس، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو.“ a a v9 پيءُ جو اهو واعدو تہ ٻئي هيڪل جو جلوو سليمان جي هيڪل کان وڌيڪ ٿيندو، تڏهن پورو ٿيو جڏهن يسوع هن ئي هيڪل ۾ هليو — جنهن جلوي هن گھر کي ڀريو سو پاڻ فرزند هو، جيڪو پيءُ جي جلوي جو نور آهي (عبرانين 1:3).
ناپاڪائي ۽ نئون ڏينهن
10نائين مهيني جي چوويهين تاريخ تي، دارا جي ٻئي سال ۾، حجي نبيءَ ڏانهن اسان جي پيءُ جو ڪلام آيو تہ
11آسمان جي لشڪرن جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ امامن کان شريعت جو فيصلو پڇو تہ 12جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي پوشاڪ جي پلوءَ ۾ پاڪ گوشت کڻي ۽ ان سان ماني، سالڻ، شراب، تيل يا ڪنهن بہ کاڌي کي ڇهي، تہ ڇا اهو پاڪ ٿي ويندو؟ امامن وراڻيو تہ نہ.
13حجيءَ پڇيو تہ جيڪڏهن لاش جي ڪري ناپاڪ ٿيل ڪو ماڻهو انهن مان ڪنهن کي ڇهي، تہ ڇا اهو ناپاڪ ٿي ويندو؟ امامن وراڻيو تہ ها، اهو ناپاڪ ٿي ويندو.
14پوءِ حجيءَ چيو تہ ائين ئي هي قوم ۽ هي ماڻهو منهنجي اڳيان آهن، پيءُ فرمائي ٿو؛ ائين ئي سندن هٿن جو هر ڪم آهي، ۽ جيڪو اتي نذر ڪن ٿا سو ناپاڪ آهي. 15”هاڻي اڄ ڏينهن کان وٺي چڱيءَ طرح غور ڪريو: ان کان اڳ جو اسان جي پيءُ جي هيڪل ۾ پٿر تي پٿر رکيو ويو هو. 16اوهان جو ڪهڙو حال ٿيو؟ جڏهن اوهين اناج جي ڍير وٽ ويهن لاءِ آيا تہ ڏهه هئا؛ جڏهن شراب جي حوض مان پنجاهه ڪڍڻ آيا تہ ويهه هئا. 17مون اوهان کي ۽ اوهان جي سڀني ڪمن کي جھلس، ڀوري ۽ ڳڙن سان ماريو، پر اوهين مون ڏانهن نہ موٽيا، پيءُ فرمائي ٿو. 18اڄ ڏينهن کان وٺي چڱيءَ طرح سوچيو — نائين مهيني جي چوويهين تاريخ کان، جنهن ڏينهن اسان جي پيءُ جي هيڪل جو بنياد رکيو ويو — چڱيءَ طرح سوچيو: 19ڇا ڀنڊار ۾ اڃا ٻج آهي؟ انگور جي ويل، انجير، انار ۽ زيتون جي وڻ اڃا ميوا نہ ڏنا آهن. پر اڄ ڏينهن کان وٺي آءٌ اوهان کي برڪت ڏيندس.“
زرُبابل ڏانهن ٻيو ڪلام
20مهيني جي چوويهين تاريخ تي اسان جي پيءُ جو ڪلام ٻيهر حجيءَ ڏانهن آيو تہ
21”يهوداه جي گورنر زرُبابل کي چئو تہ آءٌ آسمان ۽ زمين کي لوڏڻ وارو آهيان. 22آءٌ بادشاهين جا تخت اونڌا ڪندس ۽ قومن جي بادشاهين جي طاقت ناس ڪندس. آءٌ رٿن ۽ سندن سوارن کي اونڌو ڪندس؛ گھوڙا ۽ سندن سوار ڪرندا، هر هڪ پنهنجي ڀاءُ جي تلوار سان.‘ 23ان ڏينهن، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو، آءٌ تو کي، شالتيئل جي پٽ زرُبابل کي، منهنجي ٻانهي کي وٺندس، پيءُ فرمائي ٿو، ۽ تو کي مهر واري منڊيءَ وانگر ڪندس، ڇاڪاڻ تہ مون تو کي چونڊيو آهي، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو.“ b b v23 زرُبابل جي ڏاڏي يهويڪين کي مهر واري منڊيءَ وانگر رد ڪيو ويو هو (يرمياه 22:24)؛ هتي پيءُ مهر کي زرُبابل ڏانهن موٽائي ٿو، ۽ دائودي نسل کي، جيڪو سندس ذريعي يسوع تائين هلي ٿو، محفوظ رکي ٿو، جيڪو دائود جو سچو پٽ آهي (متي 1:12-13).
