مون ڏانهن موٽي اچو
موٽي آيل جلاوطنن لاءِ بحاليءَ جا رويا، جيڪي هڪ ايندڙ بادشاهه ڏانهن اشارو ڪن ٿا جيڪو نماڻو ٿي گڏهه تي سوار ٿي داخل ٿئي ٿو. ان جا وعدا عهد جي هڪ ئي ورجاءَ جي چوڌاري ڦرن ٿا: اهي منهنجي قوم هوندا، ۽ مان سندن پيءُ.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 3–4, 6, 14–17
1 1داريوس جي ٻئي ورهه جي اٺين مهيني ۾ اسان جي پيءُ جو ڪلام برخياه جي پٽ، عدو نبيءَ جي پٽ زڪرياه ڏانهن آيو: 2اسان جو پيءُ اوهان جي ابن ڏاڏن تي ڏاڍو ڪاوڙيل هو.
3تنهنڪري کين چئو، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ ائين ٿو فرمائي تہ مون ڏانهن موٽي اچو، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو، تہ آءٌ بہ اوهان ڏانهن موٽندس. آسمان جي لشڪرن جو پيءُ ائين ٿو فرمائي. 4اوهان پنهنجي ابن ڏاڏن جهڙا نہ ٿيو. کين اڳين نبين اعلان ڪيو هو تہ آسمان جي لشڪرن جو پيءُ ائين ٿو فرمائي تہ هاڻي پنهنجين بڇڙين واٽن ۽ بڇڙن ڪمن کان موٽي اچو. پر هنن نہ ٻڌو ۽ نہ ئي منهنجي طرف ڌيان ڏنائون، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو.
5اوهان جا ابا ڏاڏا هاڻي ڪٿي آهن؟ ۽ نبي بہ، ڇا اهي سدائين جيئرا رهن ٿا؟
6پر منهنجا ڪلام ۽ فرمان، جيڪي مون پنهنجن ٻانهن نبين کي ڏنا هئا، ڇا اهي اوهان جي ابن ڏاڏن تي اچي نہ پهتا؟ پوءِ هو موٽي آيا ۽ چيائون تہ ’جيئن آسمان جي لشڪرن جي پيءُ اسان جين واٽن ۽ ڪمن موجب اسان سان ڪرڻ جو ارادو ڪيو هو، تيئن ئي هن اسان سان ڪيو آهي.‘
پيءُ پنهنجا سوار موڪلي ٿو
7داريوس جي ٻئي ورهه ۾ يارهين مهيني، يعني شبط جي چوويهين تاريخ تي، اسان جي پيءُ جو ڪلام برخياه جي پٽ، عدو نبيءَ جي پٽ زڪرياه ڏانهن آيو: 8رات جو مون هڪ رويا ڏٺي. ڏٺم تہ منهنجي اڳيان ڳاڙهي گھوڙي تي سوار هڪ ماڻهو هو، جيڪو هڪ کوٽ ۾ مورد جي وڻن وچ ۾ بيٺو هو، ۽ هن جي پٺيان ڳاڙها، ڀورا ۽ اڇا گھوڙا هئا. 9مون پڇيو تہ ’اي منهنجا سائين، هي ڇا آهن؟‘ مون سان ڳالهائيندڙ ملائڪ چيو تہ ’آءٌ توکي ڏيکاريندس تہ هي ڇا آهن.‘
10مورد جي وڻن وچ ۾ بيٺل ماڻهوءَ وراڻيو تہ ’هي اهي آهن جن کي اسان جي پيءُ زمين تي گشت ڪرڻ لاءِ موڪليو هو.‘
11هنن مورد جي وڻن وچ ۾ بيٺل اسان جي پيءُ جي قاصد کي ٻڌايو تہ ’اسان زمين تي گشت ڪئي آهي؛ سڄي زمين آرام ۽ امن ۾ ويٺي آهي.‘
12پوءِ اسان جي پيءُ جي قاصد چيو تہ ’اي آسمان جي لشڪرن جا بابا، ڪيستائين تون يروشلم ۽ يهودا جي شهرن کي رحم کان محروم رکندين، جن تي تون هنن ستر ورهين کان ڪاوڙيل آهين؟‘
13تڏهن اسان جي پيءُ مون سان ڳالهائيندڙ ملائڪ کي مهربان ۽ تسلي ڏيندڙ ڳالهيون چيون.
14پوءِ مون سان ڳالهائيندڙ ملائڪ مون کي چيو تہ ’اعلان ڪر تہ آسمان جي لشڪرن جو پيءُ ائين ٿو فرمائي تہ آءٌ يروشلم ۽ صيون لاءِ ڏاڍي غيرت رکان ٿو،‘ 15پر آءٌ بي فڪر قومن تي ڏاڍو ڪاوڙيل آهيان؛ آءٌ تہ رڳو ٿورو ڪاوڙيو هوس، پر هنن نقصان کي وڌايو. 16تنهنڪري اسان جو پيءُ ٿو فرمائي تہ آءٌ رحم سان يروشلم ڏانهن موٽندس؛ اتي منهنجو گھر ٻيهر اڏيو ويندو، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو، ۽ يروشلم تي ماپڻ جي رسي ڇڪي ويندي.
17وري بہ اعلان ڪر تہ آسمان جي لشڪرن جو پيءُ ائين ٿو فرمائي تہ منهنجا شهر وري خوشحاليءَ سان ڀرجي ويندا؛ اسان جو پيءُ وري صيون کي تسلي ڏيندو ۽ وري يروشلم کي چونڊيندو.
سڱ ۽ ڪاريگر
18پوءِ مون مٿي نهاريو تہ ڏٺم تہ منهنجي اڳيان چار سڱ هئا. 19مون سان ڳالهائيندڙ ملائڪ کان مون پڇيو تہ ’هي ڇا آهن؟‘ هن چيو تہ ’هي اهي سڱ آهن جن يهودا، اسرائيل ۽ يروشلم کي پکيڙي ڇڏيو هو.‘
20پوءِ اسان جي پيءُ مون کي چار ڪاريگر ڏيکاريا. 21مون پڇيو تہ ’هي ڇا ڪرڻ لاءِ اچي رهيا آهن؟‘ هن چيو تہ ’انهن سڱن يهودا کي ائين پکيڙي ڇڏيو جو ڪنهن بہ پنهنجو مٿو مٿي کڻي نہ سگھيو؛ پر هي ڪاريگر انهن کي ڊيڄارڻ ۽ انهن قومن جا سڱ ڪيرائڻ لاءِ آيا آهن، جن يهودا جي ملڪ کي پکيڙڻ لاءِ ان تي سڱ مٿي ڪيا هئا.‘