زکرياه 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹د داريوس په دوېم کال کښې، په اتمه مياشت کښې، زمونږ د پلار کلام زکرياه، د برکياه زوئ، د عِدو نبى لمسى ته راغلو چې، ²زمونږ پلار ستاسو په مشرانو باندې سخت غصه شو.

³نو هغوئ ته ووايه چې، د آسمانى لښکرو پلار داسې فرمائى: ما ته راوګرځئ، د آسمانى لښکرو پلار فرمائى، او زۀ به تاسو ته راوګرځم. د آسمانى لښکرو پلار داسې فرمائى. ⁴د خپلو مشرانو په شان مۀ کېږئ. پخوانيو نبيانو هغوئ ته اعلان کړے وو چې، د آسمانى لښکرو پلار داسې فرمائى: اوس د خپلو بدو لارو او بدو کارونو نه راوګرځئ. خو هغوئ وانۀ ورېدل او نۀ يې زما خبره ومنله، زمونږ پلار فرمائى.

⁵ستاسو مشران—اوس چرته دى؟ او نبيان، آيا هغوئ تل ژوندى وى؟

⁶خو زما خبرې او زما حُکمونه چې ما خپلو نوکرانو نبيانو ته امر کړے وو—آيا هغه ستاسو مشران ونۀ نيول؟ بيا هغوئ راوګرځېدل او ووئيل چې، ’لکه څنګه چې د آسمانى لښکرو پلار زمونږ سره د کولو اراده کړې وه، زمونږ د لارو او کارونو مطابق، هم هغه شان يې زمونږ سره وکړل.‘

پلار خپل سپاره رالېږى

⁷د داريوس په دوېم کال کښې، د يوولسمې مياشتې يعنې سباط په څلور ويشتمه ورځ، زمونږ د پلار کلام زکرياه، د برکياه زوئ، د عِدو نبى لمسى ته راغلو چې، ⁸د شپې ما يوه رويا وليده—او وګورئ، زما مخې ته يو سړے په سور آس سپور وو او په يوه دره کښې د مورد د ونو په مينځ کښې ولاړ وو، او د هغۀ شا ته سرۀ، نسوارى او سپين آسونه وو. ⁹ما تپوس وکړو چې، ’اے زما مالِکه، دا څۀ شى دى؟‘ هغه فرښتې چې ما سره يې خبرې کولې، ووئيل چې، ’زۀ به تا ته وښايم چې دا څۀ دى.‘

¹⁰هغه سړى چې د مورد د ونو په مينځ کښې وو، جواب ورکړو چې، ’دا هغه دى چې زمونږ پلار د زمکې د ګزمې دپاره لېږلى دى.‘

¹¹هغوئ زمونږ د پلار هغه قاصد ته چې د مورد د ونو په مينځ کښې ولاړ وو، خبر ورکړو چې، ’مونږ د زمکې ګزمه وکړه؛ ټوله زمکه په آرام او سلامتۍ کښې ناسته ده.‘

¹²بيا زمونږ د پلار قاصد ووئيل چې، ’اے د آسمانى لښکرو پلاره، تۀ به تر کومه وخته پورې د يروشلم او د يهوداه د ښارونو نه رحم ايساروې، چې په دې اويا کالو کښې پرې غصه يې؟‘

¹³نو زمونږ پلار هغه فرښتې ته چې ما سره يې خبرې کولې، نرمې او د تسلى ورکولو خبرې وفرمائيلې.

¹⁴بيا هغه فرښتې چې ما سره يې خبرې کولې، ووئيل چې، ’اعلان وکړه: د آسمانى لښکرو پلار داسې فرمائى: زۀ د يروشلم او د صيون دپاره ډېر غيرتمند يم،‘ ¹⁵خو زۀ په هغه قومونو باندې چې په آرام کښې دى، ډېر غصه يم؛ زۀ خو لږ غصه وم، خو هغوئ نقصان نور هم زيات کړو. ¹⁶نو زمونږ پلار فرمائى: زۀ به د رحم سره يروشلم ته راوګرځم؛ هلته به زما کور بيا جوړ شى، د آسمانى لښکرو پلار فرمائى، او د ناپ تار به د يروشلم په سر باندې غزولے شى.

¹⁷نور اعلان وکړه: د آسمانى لښکرو پلار داسې فرمائى: زما ښارونه به بيا په خوشحالۍ ډک شى؛ زمونږ پلار به بيا صيون ته تسلى ورکړى او بيا به يروشلم خوښ کړى.

ښکرونه او کاريګران

¹⁸بيا ما پورته وکتل، او وګورئ، زما مخې ته څلور ښکرونه وو. ¹⁹ما هغه فرښتې ته چې ما سره يې خبرې کولې، ووئيل چې، ’دا څۀ دى؟‘ هغۀ ووئيل چې، ’دا هغه ښکرونه دى چې يهوداه، اِسرائيل او يروشلم يې خواره واره کړل.‘

²⁰بيا زمونږ پلار ما ته څلور کاريګر وښودل. ²¹ما ووئيل چې، ’دا د څۀ کولو دپاره راځى؟‘ هغۀ ووئيل چې، ’دا ښکرونه هغه دى چې يهوداه يې داسې خواره کړه چې هيچا خپل سر پورته نۀ شو کولاے؛ خو دا کاريګر راغلل چې هغوئ ووېروى او د هغو قومونو ښکرونه را وغورځوى چې د يهوداه په مُلک باندې يې د خواره کولو دپاره پورته کړى وو.‘