حجى 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹د اوومې مياشتې په يوويشتمه ورځ، د زمونږ پلار کلام د حجى نبى په وسيله راغلو:

²”اوس زروبابل بن شالتى‌ئيل، د يهوداه حاکم ته، لوئ کاهن يشوع بن يهوضادق ته، او نورو پاتې خلقو ته ووايه چې: ³ستاسو نه څوک پاتې دى؟ دلته چا دا کور په خپله پخوانۍ لوئۍ کښې ليدلے وو؟ اوس داسې ښکارى؟ آيا دا تاسو ته هيڅ شے غوندې نۀ ښکارى؟‘ ⁴خو اوس اے زروبابله، قوى شه، پلار فرمائى؛ اے يشوع بن يهوضادقه، لوئ کاهنه، قوى شه؛ او اے د ملک ټولو خلقو، قوى شئ، پلار فرمائى، او کار وکړئ، ځکه چې زۀ ستاسو سره يم، د آسمانى لښکرو پلار فرمائى. ⁵لکه څنګه چې ما وعده درکړې وه کله چې تاسو د مصر نه راووتئ، زما روح ستاسو په مينځ کښې پاتې دے؛ مۀ يرېږئ. ⁶د آسمانى لښکرو پلار داسې فرمائى: يو ځل بيا، لږ وخت پس، زۀ به آسمانونه، زمکه، سمندر او وچه زمکه وخوځوم. ⁷او زۀ به ټول قومونه وخوځوم، او هغه څۀ چې ټول قومونه ترې ډېره ارزو کوى راشى، او زۀ به دا کور په لوئۍ ډک کړم، د آسمانى لښکرو پلار فرمائى. ⁸چاندى زما ده او سره زر زما دى، د آسمانى لښکرو پلار فرمائى. ⁹د دې کور آخرى لوئى به د اول نه زياته وى، د آسمانى لښکرو پلار فرمائى؛ او په دې ځائ کښې به زۀ سلامتى ورکړم، د آسمانى لښکرو پلار فرمائى.“ ^a a v9 د پلار دا وعده چې د دوېم هيکل لوئى به د سليمان د هيکل نه زياته وى، هغه وخت پوره شوه کله چې عيسىٰ په همدې هيکل کښې وګرزېدو — هغه لوئى چې دا کور يې ډک کړ، هم هغه زوئ پخپله وو، د پلار د جلال رڼا (عبرانيان ۱:۳).

ناپاکى او يوه نوې ورځ

¹⁰د دارا په دوېم کال کښې، د نهمې مياشتې په څلورويشتمه ورځ، د زمونږ پلار کلام حجى نبى ته راغلو:

¹¹د آسمانى لښکرو پلار داسې فرمائى: کاهنانو نه د شريعت د حُکم په حقله پوښتنه وکړه: ¹²کۀ يو سړے پاکه غوښه د خپلې جامې په لمن کښې يوسى، او په هغې سره ډوډۍ، سالن، مے، تيلو، يا کوم خوراک ته لاس ورسوى، نو آيا هغه پاک شى؟ کاهنانو جواب ورکړو، نه.

¹³حجى پوښتنه وکړه، کۀ د مُردې نه ناپاک شوے څوک د دې نه کوم شى ته لاس ورسوى، نو آيا هغه ناپاک شى؟ کاهنانو جواب ورکړو، هو، هغه ناپاک شى.

¹⁴بيا حجى ووئيل: زما په نظر کښې د دې خلقو او دې قوم حال هم همداسې دے، پلار فرمائى؛ همداسې د هغو ټولو شيانو حال دے چې هغوئ يې جوړوى، او څۀ چې هلته قربانى کوى هغه ناپاک دى. ¹⁵”اوس د دې ورځې نه وروستو ښۀ غور وکړئ: مخکښې لدې چې د زمونږ پلار په هيکل کښې کاڼے په کاڼى باندې کښېښودلے شى. ¹⁶ستاسو حال څنګه وو؟ کله چې يو څوک د غلې دغونډ ته راتلو چې شل پيمانې واخلى، نو هلته لس وو؛ او کله چې د مے حوض ته راتلو چې پنځوس راوباسى، نو هلته شل وو. ¹⁷ما تاسو او ستاسو ټول کار په سوزېدونکى باد، زنګ او ږلۍ سره ووهل، خو تاسو ما ته راونۀ ګرزېدئ، پلار فرمائى. ¹⁸د دې ورځې نه وروستو ښۀ غور وکړئ — د نهمې مياشتې د څلورويشتمې ورځې نه، هغه ورځ چې د زمونږ پلار د هيکل بنياد کښېښودلے شو — ښۀ غور وکړئ: ¹⁹آيا لا تر اوسه په ګدام کښې تخم شته؟ د انګورو ونه، د انځر، انار، او زيتون ونه لا تر اوسه مېوه نۀ ده نيولې. خو د دې ورځې نه وروستو زۀ به پر تاسو برکت ونازوم.“

زروبابل ته دوېم کلام

²⁰د زمونږ پلار کلام د مياشتې په څلورويشتمه ورځ دوېم ځل حجى ته راغلو:

²¹”د يهوداه حاکم زروبابل ته ووايه: زۀ آسمانونه او زمکه خوځولو ته نزدې يم. ²²زۀ به د بادشاهيو تختونه نسکور کړم او طاقت به يې ختم کړم، د قومونو د بادشاهيو. زۀ به رتهونه او د هغو سواره نسکور کړم؛ آسونه او د هغو سواره به راوغورزيږى، هر يو به د خپل ورور په تُوره راوغورزيږى.‘ ²³په هغه ورځ، د آسمانى لښکرو پلار فرمائى، زۀ به تا ونيسم، اے زما خدمتګاره زروبابل بن شالتى‌ئيله، پلار فرمائى، او تا به د مُهر د ګوتې په شان کړم، ځکه چې ما تۀ غوره کړے يې، د آسمانى لښکرو پلار فرمائى.“ ^b b v23 د زروبابل نيکۀ يهوياکين د مُهر د ګوتې په شان لرې غورزولے شوے وو (يرمياه ۲۲:۲۴)؛ دلته پلار مُهر بيرته زروبابل ته وربخښى، او د داؤد هغه نسل ساتى چې د هغۀ په وسيله تر عيسىٰ پورې رسيږى، چې د داؤد رښتينے زوئ دے (متى ۱:۱۲-۱۳).