Menga qaytinglar

Qaytib kelgan surgundagilar uchun tiklanish vahiylari bo‘lib, ular eshakka minib kamtar holda kirib keladigan Shohga ishora qiladi. Kitobdagi va’dalar bitta ahd naqarotini aylanib turadi: ular Mening xalqim bo‘ladi, Men esa ularning Otasi bo‘laman.

1-bob.

Doro shohligining ikkinchi yili, sakkizinchi oyida, Otamizning kalomi paygʻambar Iddoning nabirasi, Berakyo oʻgʻli Zakariyoga keldi: Otamiz ota-bobolaringizdan qattiq gʻazablangan edi.

Shuning uchun ularga ayt: Osmon qoʻshinlarining Otasi shunday demoqda: Menga qaytinglar, deydi osmon qoʻshinlarining Otasi, shunda Men ham sizlarga qaytaman. Osmon qoʻshinlarining Otasi shunday aytmoqda. Ota-bobolaringizga oʻxshamanglar. Ularga ilgarigi paygʻambarlar: Osmon qoʻshinlarining Otasi shunday demoqda: Endi yovuz yoʻllaringizdan va yomon qilmishlaringizdan qaytinglar, deb jar solgan edilar. Biroq ular Meni tinglamadilar, Menga quloq solmadilar, deydi Otamiz.

Ota-bobolaringiz esa — ular hozir qayerda? Paygʻambarlar-chi, ular abadiy yashaydimi?

Biroq paygʻambarlarga, Mening qullarimga buyurgan soʻzlarim va farmonlarim ota-bobolaringizni quvib yetmadimi? Shunda ular tavba qilib: “Osmon qoʻshinlarining Otasi yoʻllarimiz va qilmishlarimizga yarasha bizga qilmoqchi boʻlganidek, shunday qildi”, dedilar.

Ota Oʻz otliqlarini yuboradi

Doro shohligining ikkinchi yilida, oʻn birinchi oy — Shevat oyining yigirma toʻrtinchi kuni, Otamizning kalomi paygʻambar Iddoning nabirasi, Berakyo oʻgʻli Zakariyoga keldi: Kechasi menga bir vahiy koʻrindi: roʻparamda qizil otga mingan bir odam turardi. U jarlikdagi mirt daraxtlari orasida turgan edi, orqasida esa qizil, jigarrang va oq otlar bor edi. Men soʻradim: “Bular nima, hazratim?” Men bilan soʻzlashayotgan farishta: “Bular nima ekanini senga koʻrsataman”, dedi.

Mirt daraxtlari orasidagi odam javob berdi: “Bular Otamiz yer yuzini kezib chiqish uchun yuborganlaridir.”

Ular mirt daraxtlari orasida turgan Otamizning farishtasiga xabar berdilar: “Biz yer yuzini kezib chiqdik; mana, butun yer osoyishta va tinch turibdi.”

Shunda Otamizning farishtasi dedi: “Ey osmon qoʻshinlarining Otasi, Quddus va Yahudo shaharlaridan qachongacha rahmingni ayab, bu yetmish yildan beri ulardan gʻazablanib turasan?”

Shunda Otamiz men bilan soʻzlashayotgan farishtaga mehribon va tasalli beruvchi soʻzlar bilan javob berdi.

Shunda men bilan soʻzlashayotgan farishta menga dedi: “Jar sol: Osmon qoʻshinlarining Otasi shunday demoqda: Men Quddus va Sion uchun qattiq rashk qilaman,” lekin oʻzini xotirjam his qilayotgan xalqlardan qattiq gʻazabdaman; Men ozgina gʻazablangan edim, ular esa ziyonni yanada oshirdilar. Shuning uchun Otamiz shunday demoqda: Men rahm-shafqat bilan Quddusga qaytaman; oʻsha yerda uyim qaytadan quriladi, deydi osmon qoʻshinlarining Otasi, va Quddus ustiga oʻlchov ipi tortiladi.

Yana jar sol: Osmon qoʻshinlarining Otasi shunday aytmoqda: Shaharlarim yana farovonlikka toʻlib-toshadi; Otamiz Sionga yana tasalli beradi va Quddusni yana tanlaydi.

Shoxlar va ustalar

Soʻngra men boshimni koʻtarib qaradim: roʻparamda toʻrtta shox turardi. Men bilan soʻzlashayotgan farishtadan soʻradim: “Bular nima?” U: “Bular Yahudo, Isroil va Quddusni tarqatib yuborgan shoxlardir”, dedi.

Soʻngra Otamiz menga toʻrtta ustani koʻrsatdi. Men soʻradim: “Bular nima qilgani kelyapti?” U dedi: “Bu shoxlar Yahudoni shu qadar tarqatib yubordiki, hech kim boshini koʻtara olmas edi; lekin bu ustalar ularni dahshatga solish hamda Yahudo yurtini tarqatish uchun unga qarshi koʻtarilgan xalqlarning shoxlarini qulatish uchun keldilar.”