Pangurus Rasiah-rasiah Rama
Urang Korinta keur nangtoskeun rasul-rasulna siga patron anu meunteun pamaén. Paulus nyebutkeun hiji-hijina putusan anu penting nyaéta pangalem ti Rama urang nalika Gusti sumping deui, nuduhkeun kalaparanana sorangan, dicambuk, jeung teu boga imah, sarta ngingetkeun yén manéhna anu jadi bapa maranéhna dina Injil, ku kituna manéhna nulis salaku bapa.
4 1Anggap kami teh abdi-abdi Kristus sarta pangurus rasiah-rasiah Rama urang. 2Saterusna, ti saurang pangurus teh diperedih sangkan kapanggih satia. 3Tapi pikeun sim kuring mah teu pati jadi sual, boh dihakiman ku aranjeun boh ku pangadilan manusa. Dalah ka diri sorangan oge sim kuring henteu ngahakiman. 4Sim kuring teu rumasa boga kasalahan, tapi eta teu matak ngabebaskeun sim kuring. Anu ngahakiman sim kuring teh Gusti Yesus urang. 5Ku sabab eta ulah ngahakiman samemeh waktuna, samemeh Gusti Yesus urang sumping. Anjeunna bakal nyaangan sagala nu disumputkeun dina poek, sarta ngabuka maksud-maksud nu aya dina ati. Harita unggal jalma bakal narima pamuji ti Rama urang.
6Dulur-dulur, ieu teh ku sim kuring dilarapkeun ka diri sorangan jeung ka Apolos pikeun karaharjaan aranjeun, supaya aranjeun bisa diajar ti kami, ulah ngaleuwihan ti nu geus ditulis, jeung ulah ngagunggungkeun diri bari ngunggulkeun nu saurang ti batan nu sejen. 7Sabab saha nu ngabedakeun aranjeun ti nu sejen? Naon nu dipiboga ku aranjeun nu lain pamere? Lamun eta katarima, ku naon aranjeun agul siga nu lain pamere?
8Aranjeun geus meunang sagala nu dipikahayang! Aranjeun geus jadi beunghar! Tanpa kami aranjeun geus mimiti ngarajaan—mugia aranjeun enya-enya ngarajaan, supaya kami oge bisa marentah bareng jeung aranjeun! 9Sabab ceuk pikir sim kuring, kami para rasul teh ku Rama urang diteundeun pangtukangna, siga jelema anu geus divonis paeh, sabab kami geus jadi tongtoneun ka dunya, ka para malaikat, jeung ka manusa. 10Kami mah jelema gejul demi Kristus, ari aranjeun bijaksana dina Kristus. Kami lemah, aranjeun kuat. Aranjeun dihormat, kami dihina. 11Nepi ka danget ieu kami kalaparan, hanaang, pakeanana rangsak, digebugan, sarta teu boga tempat matuh. 12Kami digawe tarik ku leungeun sorangan. Dihina, kami ngaberkahan; dikaniaya, kami tabah. 13Difitnah, kami ngajawab kalawan lemes lembut. Kami geus jadi runtah dunya, kokotor pikeun sarerea, nepi ka kiwari.
14Sim kuring nulis ieu teh lain rek nyirina aranjeun, tapi rek mepelingan aranjeun saperti anak-anak anu dipikanyaah. 15Sanajan aranjeun boga panungtun teu kaitung lobana dina Kristus, tapi aranjeun teu boga loba bapa—sim kuring anu jadi bapa aranjeun dina Kristus Yesus ngaliwatan Injil. a a v15 Paulus henteu ngaganti Rama urang; anjeunna ngan jadi parabot manusa anu dipake ku Rama urang pikeun ngalahirkeun putra-putra-Na kana kulawarga. Injil sorangan anu jadi lantaran kalahiranana. 16Ku sabab eta sim kuring menta ka aranjeun, sing niru ka sim kuring. 17Nya ku sabab eta sim kuring ngutus Timoteus ka aranjeun, anak sim kuring anu dipikanyaah tur satia dina Gusti—manehna bakal ngelingan aranjeun kana jalan hirup sim kuring dina Kristus Yesus, saperti nu diwurukkeun ku sim kuring di mana-mana, di unggal jamaah. 18Aya sawatara urang anu ngagunggungkeun maneh, siga nu nyangka sim kuring moal datang ka aranjeun. 19Tapi sim kuring bakal datang ka aranjeun geura-giru, lamun Gusti Yesus urang ngersakeun, sarta rek nalungtik lain omongan jelema-jelema nu aragul teh, tapi kakuatanana. 20Sabab Karajaan Rama urang teh lain perkara omongan, tapi perkara kakuatan. 21Naon pangbutuh aranjeun? Naha sim kuring kudu datang mawa gegendir, atawa mawa kanyaah dina jiwa anu lemah lembut?