Ny mpitantana ny zava-miafin’ny Ray

Mitsara ny apostoliny ny Korintiana toy ny mpiahy manombana mpanao fampisehoana. Hoy i Paoly, ny didim-pitsarana tokana manan-danja dia ny fiderana avy amin'ny Raintsika rehefa miverina ny Tompo; asehony ny hanoanany, ny nikapohana azy ary ny tsy nananany fonenana, ary ampahatsiahiviny azy ireo fa izy no niteraka azy tamin'ny filazantsara, ka manoratra toy ny ray izy.

Toko 4.

Aoka hheverinareo ho mpanompon’i Kristy sy mpitantana ny zava-miafin’i Raintsika izahay. Ary ny takiana amin’ny mpitantana dia ny ho hita mahatoky. Fa amiko dia zava-madinika ny hitsaranareo ahy, na ny fitsarana ataon’olombelona. Ary tsy mitsara ny tenako aza aho. Tsy mahalala heloka amin’ny tenako aho, nefa tsy izany no mahamarina ahy. Ny Tompontsika Jesosy no mitsara ahy. Koa aza mitsara alohan’ny fotoana, mandra-pihavian’ny Tompontsika Jesosy. Izy no hampiharihary ny zavatra miafina amin’ny maizina ary hanambara ny fikasan’ny fo. Dia hahazo ny fiderana avy amin’i Raintsika ny tsirairay.

Ry rahalahy sy anabavy ô, nampihariko tamin’ny tenako sy tamin’i Apolosy ireto noho ny aminareo, mba hianaranareo taminay ny tsy hihoatra izay voasoratra, ary mba tsy hirehareha ka hanome toerana ambony ny iray mihoatra ny iray. Fa iza no mampiavaka anao? Ary inona moa no ananao izay tsy noraisinao? Ary raha noraisinao, nahoana no mirehareha ianao toy ny tsy nandray?

Efa voky ianareo! Efa nanankarena ianareo! Tsy nisy anay dia nanomboka nanjaka ianareo—enga anie ka ho nanjaka tokoa ianareo, mba hiara-manjaka aminareo izahay koa! Fa heveriko fa Raintsika no nampiseho izahay apostoly ho farany, tahaka ny olona voaheloka ho faty, satria efa lasa zavatra hitan’izao tontolo izao izahay, dia ny anjely sy ny olona. Adala noho ny amin’i Kristy izahay, fa ianareo kosa hendry ao amin’i Kristy. Malemy izahay, fa ianareo kosa mahery. Voasaraka ianareo, fa izahay kosa tsy omen-kaja. Hatramin’izao ora izao dia noana sy mangetaheta izahay, mahantra fitafiana, voakapoka, ary tsy manana fonenana. Miasa mafy amin’ny tanay izahay. Raha vazivazina izahay, dia mitso-drano; raha enjehina, dia mahatanty. Raha ratsina izahay, dia mamaly amin’ny fahalemem-panahy. Efa tonga ho fako eto an-tany izahay, ho sisa-tsy-ilaina amin’ny olona rehetra, mandraka androany.

Tsy hampahamenatra anareo no anoratako izany, fa hananatra anareo ho zanako malala. Na dia manana mpitari-dalana tsy hita isaina aza ianareo ao amin’i Kristy, dia tsy manana ray maro; fa izaho no niteraka anareo tao amin’i Kristy Jesosy tamin’ny filazantsara. ^a Koa mangataka aminareo aho: aoka ianareo ho mpanahaka ahy. Izany no nanirahako an’i Timoty ho aminareo, zanako malala sy mahatoky ao amin’ny Tompo; izy no hampahatsiaro anareo ny lalako ao amin’i Kristy Jesosy, araka izay anarako na aiza na aiza, ao amin’ny fiangonana rehetra. Misy sasany mirehareha, ho toa tsy ho avy aminareo aho. Fa ho avy aminareo faingana aho, raha sitrak’ny Tompontsika Jesosy, ary hahafantatra aho fa tsy ny tenin’ireo mirehareha ireo, fa ny heriny. Fa tsy amin’ny teny ny fanjakan’i Raintsika, fa amin’ny hery. Inona no tianareo? Ho avy aminareo amin’ny tehina va aho, sa amin’ny fitiavana sy ny fanahy malemy?