Kulawarga nu Teu Daek Prihatin

Aya lalaki anu saranjang jeung pamajikan bapana, sarta jamaah malah reueus kana kasabaranana. Paulus nyebutkeun maranéhna kuduna nalangsa, sarta masrahkeun éta jalma ka Iblis supaya rohna disalametkeun. Ragi heubeul kudu dipiceun; nangtoskeun jalma di jero téh pancén maranéhna, Rama urang anu nangtoskeun jalma di luar.

Pasal 5.

Aya beja yen di aranjeun aya lampah jinah — malah lampah nu teu kapanggih di jelema nu teu wawuh ka Rama: aya nu nyokot pamajikan ramana sorangan. Tapi aranjeun kalah agul! Lain kuduna aranjeun teh prihatin, supaya nu ngalampahkeun eta dosa teh disingkirkeun ti aranjeun? Sabab sanajan jasad kami jauh ti aranjeun, tapi rohna mah aya di aranjeun, kami geus mutuskeun perkara nu ngalampahkeun eta, saolah-olah kami aya di dinya. Waktu aranjeun kumpul dina pajenengan Gusti urang Yesus, roh kami aya di aranjeun, jeung kakawasaan Gusti urang Yesus, serenkeun eta jelema ka Setan sangkan ancur badanna, supaya rohna salamet dina poe Gusti urang Yesus.

Agul aranjeun teh teu hade. Na aranjeun teu nyaho yen ragi saeutik oge bisa ngaragian sakabeh adonan? Piceun ragi nu heubeul, supaya aranjeun jadi adonan nu anyar — sakumaha aranjeun estu euweuh ragian. Sabab Kristus, anak domba Paska urang, geus dikurbankeun. Ku sabab eta hayu urang ngarayakeun pesta, lain ku ragi nu heubeul, ragi tina niat jahat jeung kadorakaan, tapi ku roti nu teu diragian, nya eta roti kaihlasan jeung kayaktian.

Dina surat kami, kami geus nulis ka aranjeun supaya ulah campur jeung jelema nu laku jinah. Lain maksud kami jelema nu laku jinah di dunya ieu, atawa nu sarakah jeung nu tukang tipu, atawa nu nyembah brahala — sabab lamun kitu aranjeun kudu kaluar ti dunya ieu. Tapi ieu nu ditulis ku kami ka aranjeun: ulah campur jeung sasaha nu ngaku dulur tapi laku jinah, atawa sarakah, atawa nyembah brahala, atawa tukang mitenah, atawa tukang mabok, atawa tukang tipu. Jeung jelema saperti kitu mah ulah dahar bareng-bareng acan. Naon pangna kami kudu mutuskeun perkara jelema nu di luar gareja? Lain kuduna aranjeun nu mutuskeun perkara jelema nu di jero? Rama urang anu mutuskeun perkara jelema nu di luar. “Singkirkeun jelema jahat teh ti aranjeun.”