اول قرنتیان 5

5 ¹به‌راستی گزارش می‌شود که در میان شما بی‌عفتی جنسی رواج دارد—آن هم از نوعی که حتی در میان آنان که پدر را نمی‌شناسند یافت نمی‌شود: مردی با زنِ پدرِ خود همبستر شده است. ²و شما هنوز متکبّرید! آیا نمی‌بایست به‌جای آن سوگواری می‌کردید، تا کسی که مرتکب این کار شده، از میان شما بیرون رانده شود؟ ³زیرا هرچند در جسم غایبم، اما در روح حاضرم، و همچون کسی که حاضر باشد، پیشاپیش دربارهٔ آن‌که این کار را کرده، داوری کرده‌ام. ⁴آنگاه که به نام خداوندِ ما عیسی گرد هم می‌آیید، و روح من نیز با شماست، و قدرتِ خداوندِ ما عیسی حاضر است، ⁵این مرد را به شیطان بسپارید تا جسمش نابود شود، باشد که روحش در روزِ خداوندِ ما عیسی نجات یابد.

⁶فخرفروشیِ شما نیکو نیست. آیا نمی‌دانید که اندکی خمیرمایه، تمامِ خمیر را وَر می‌آورد؟ ⁷خمیرمایهٔ کهنه را بیرون بریزید، تا خمیری تازه باشید—چنان‌که بی‌خمیرمایه هستید. زیرا مسیح، برّهٔ فِصَحِ ما، قربانی شده است. ⁸پس بیایید عید را برپا داریم، نه با خمیرمایهٔ کهنه، خمیرمایهٔ کینه و بدی، بلکه با نانِ فطیرِ صداقت و راستی.

⁹در نامهٔ خود به شما نوشتم که با بی‌عفتانِ جنسی معاشرت نکنید. ¹⁰البته منظورم به‌هیچ‌روی بی‌عفتانِ جنسیِ این جهان، یا طمع‌کاران و شیّادان، یا بت‌پرستان نبود—وگرنه ناچار می‌بودید که این جهان را ترک کنید. ¹¹بلکه اکنون به شما می‌نویسم که با هرکس که خود را برادر یا خواهر می‌خوانَد، اما بی‌عفتِ جنسی یا طمع‌کار یا بت‌پرست یا ناسزاگو یا میگسار یا شیّاد است، معاشرت نکنید. با چنین کسی حتی هم‌سفره مشوید. ¹²مرا با داوریِ آنان که بیرون از کلیسایند چه کار؟ آیا شما نباید آنان را که درونند داوری کنید؟ ¹³پدرِ ما آنان را که بیرونند داوری می‌کند. «آن شخصِ شریر را از میان خود بیرون کنید.»