Król o rozdartym sercu
Amazjasz czyni to, co słuszne w oczach naszego Ojca, ale nie całym sercem. Ostrzeżony, odprawia najemne wojska izraelskie i pokonuje Edom — po czym przynosi do domu bogów Edomu i oddaje im cześć. Ostrzeżony ponownie, ucisza proroka, wszczyna wojnę z Izraelem i traci wolność, mur i skarbiec.
25 1Amazjasz został królem w wieku dwudziestu pięciu lat i panował dwadzieścia dziewięć lat w Jerozolimie. Jego matka miała na imię Joaddan i pochodziła z Jerozolimy. 2Czynił to, co prawe w oczach naszego Ojca, ale nie z całego serca. 3Gdy już utwierdził swoje panowanie, kazał stracić sługi, którzy zabili jego ojca, króla.
4Lecz ich dzieci nie skazał na śmierć, zgodnie z tym, co napisano w Prawie, w księdze Mojżesza, gdzie nasz Ojciec nakazał: „Rodzice nie poniosą śmierci za dzieci ani dzieci za rodziców; każdy umrze za swój własny grzech”.
5Amazjasz zebrał Judę i ustawił ich według rodów, pod dowódcami tysięcy i setek, całą Judę i Beniamina. Policzył tych od dwudziestego roku życia wzwyż: 300 000 wyborowych mężów zdatnych do wojny, władających włócznią i tarczą. 6Najął też z Izraela 100 000 dzielnych wojowników za około 7500 funtów srebra. 7Przyszedł do niego mąż naszego Ojca i rzekł: „Królu, niech wojsko Izraela nie wyrusza z tobą, bo nasz Ojciec nie jest z Izraelem — z tymi wszystkimi Efraimitami. 8A choćbyś walczył mężnie, nasz Ojciec powali cię przed wrogiem, bo nasz Ojciec ma moc pomóc albo powalić”.
9Amazjasz zapytał męża naszego Ojca: „A co z tymi mniej więcej 7500 funtami srebra, które dałem oddziałom Izraela?” Ten odpowiedział: „Nasz Ojciec może ci dać o wiele więcej niż to”.
10Odprawił więc Amazjasz do domu oddziały, które przyszły do niego z Efraima. One zaś zapłonęły gniewem na Judę i wróciły do domu rozwścieczone.
11Lecz Amazjasz nabrał odwagi, poprowadził swój lud do Doliny Soli i pobił 10 000 mężów z Seiru. 12Mężowie Judy pojmali też 10 000 żywcem, zaprowadzili ich na szczyt skały i strącili w dół, roztrzaskując wszystkich na kawałki. 13Tymczasem oddziały, które Amazjasz odesłał, nie pozwoliwszy im wziąć udziału w bitwie, napadły na miasta Judy od Samarii aż po Bet-Choron, zabiły 3000 ludzi i zagarnęły wielki łup.
14Gdy Amazjasz pokonał Edomitów, przyniósł bogów ludu Seiru, ustawił ich jako swoich bogów, kłaniał się im i palił im ofiary. 15Dlatego gniew naszego Ojca zapłonął przeciwko Amazjaszowi i posłał on proroka, który zapytał: „Czemu szukasz bogów tego ludu, którzy nie zdołali ocalić swoich z twojej ręki?”
16Gdy tak mówił, król rzekł: „Czy ustanowiliśmy cię doradcą króla? Przestań! Czemu masz zginąć?” Prorok umilkł, ale powiedział: „Wiem, że nasz Ojciec postanowił cię zniszczyć, bo to uczyniłeś i nie posłuchałeś mojej rady”.
17Amazjasz, król Judy, naradził się ze swoimi doradcami, a potem posłał do Joasza, syna Jehoachaza, syna Jehu, króla Izraela: „Przyjdź, staniemy naprzeciw siebie w bitwie”.
18Joasz, król Izraela, odpowiedział Amazjaszowi, królowi Judy: „Oset libański posłał do cedru libańskiego, mówiąc: «Daj swoją córkę mojemu synowi za żonę». Lecz dziki zwierz libański przechodził i podeptał ten oset. 19Powiedziałeś: «Oto pobiłem Edom», i serce twoje stało się pyszne, chełpliwe. Zostań w domu. Czemu masz ściągać na siebie nieszczęście i upaść — ty i Juda z tobą?”
20Lecz Amazjasz nie chciał słuchać — a było to od naszego Ojca, aby wydać ich w ręce wroga za to, że szukali bogów Edomu. 21Wyruszył więc Joasz, król Izraela, i stanęli naprzeciw siebie — on i Amazjasz, król Judy — w Bet-Szemesz w Judzie. 22Juda został pokonany przez Izraela i każdy uciekł do swojego domu.
23Joasz, król Izraela, pojmał Amazjasza, króla Judy, syna Joasza, syna Jehoachaza, w Bet-Szemesz, zaprowadził go do Jerozolimy i zburzył jej mur od Bramy Efraima aż do Bramy Narożnej — na około 600 stóp. 24Zabrał całe złoto i srebro oraz wszystkie przedmioty, które znalazły się w domu naszego Ojca pod opieką Obed-Edoma, a także skarby pałacu i zakładników, i wrócił do Samarii.
25Amazjasz, syn Joasza, król Judy, żył jeszcze piętnaście lat po śmierci Joasza, syna Jehoachaza, króla Izraela. 26A pozostałe czyny Amazjasza, od pierwszych do ostatnich, czy nie są zapisane w Księdze Królów Judy i Izraela? 27Odkąd Amazjasz odwrócił się od naszego Ojca, uknuto przeciwko niemu spisek w Jerozolimie i uciekł do Lakisz. Lecz posłano za nim ludzi aż tam i zabito go. 28Przywieziono go z powrotem na koniach i pochowano go z jego przodkami w Mieście Judy.