2 Babad 25 FHB Father's Heart Bible™

25 ¹Amazia jumeneng ratu nalika umure selawe taun, lan ngratoni Yerusalem suwene sangalikur taun. Ibune jeneng Yoadan, wong Yerusalem. ²Panjenengane nindakake apa kang bener ing paningale Rama kita, nanging ora kanthi gumolonging ati. ³Bareng paprentahane wis kukuh ana ing tangane, panjenengane banjur matrapi paukuman pati marang para abdi kang wis nyedani bapakne, yaiku sang prabu.

⁴Nanging anak-anake wong-wong mau ora dipateni, cocog karo kang katulis ing Toret, kitabe Nabi Musa, ing kono Rama kita wis dhawuh: “Wong tuwa ora kena dipateni marga saka anake, lan anak ora kena dipateni marga saka wong tuwane; saben wong mati marga saka dosane dhewe.”

⁵Amazia nglumpukake wong Yehuda, lan nata wong-wong mau miturut tedhak-turune para leluhure, ing sangisore para panggedhe prajurit sewu lan satus, tumrap wong Yehuda lan Benyamin kabeh. Panjenengane ngetung wong kang umure rong puluh taun munggah: ana telung atus ewu wong pilihan kang tanggon ing paprangan, kang bisa nyekel tumbak lan tameng. ⁶Panjenengane uga ngepek buruh satus ewu prajurit kang gagah prakosa saka Israel, kanthi bayaran kira-kira pitung ewu limang atus pon salaka. ⁷Nanging ana abdine Rama kita kang sowan marang panjenengane, ature: “Dhuh Sang Prabu, sampun ngantos wadya-bala Israel tumut kaliyan panjenengan, awit Rama kita boten nunggil kaliyan Israel, inggih sakehing tiyang Efraim punika. ⁸Senaosa panjenengan perang kanthi kendel, Rama kita badhe ngrubuhaken panjenengan wonten ing ngajenging mengsah, awit Rama kita kagungan panguwaos kangge mitulungi utawi ngrubuhaken.”

⁹Amazia banjur ndangu marang abdine Rama kita mau: “Nanging kepriye bab salaka pitung ewu limang atus pon kang wis dakwenehake marang wadya-bala Israel iku?” Wangsulane: “Rama kita kuwaos maringi dhateng panjenengan langkung kathah tinimbang punika.”

¹⁰Mulane Amazia banjur mulihake wadya-bala kang teka saka Efraim marani panjenengane mau. Wong-wong mau padha nepsu banget marang Yehuda, lan padha mulih kanthi atine panas.

¹¹Nanging Amazia nguwatake atine, banjur nuntun wong-wonge metu menyang Lebak Sarem, sarta nggecak wong Seir sapuluh ewu. ¹²Wong Yehuda uga nyekel urip-uripan wong sapuluh ewu, digawa menyang pucuking parang, banjur dibalangake mangisor, satemah kabeh padha ajur mumur. ¹³Dene wadya-bala kang dibalekake dening Amazia, kang ora dililani melu perang mau, padha nyerang kutha-kuthane Yehuda saka Samaria tekan Bet-horon, matèni wong telung ewu, sarta ngrayah jarahan akeh banget.

¹⁴Sawuse Amazia ngalahake wong Edom, panjenengane banjur nggawa mulih brahala-brahalane wong Seir, dipasang didadekake allahe dhewe, disembah, sarta diobongake kurban. ¹⁵Mulane Rama kita duka banget marang Amazia, banjur ngutus sawijining nabi, kang matur: “Kenging punapa panjenengan ngupados brahala-brahalanipun bangsa punika, ingkang boten saged ngluwari bangsanipun piyambak saking tangan panjenengan?”

¹⁶Nalika nabi mau isih guneman, sang prabu ngandika: “Apa kowe wis didadekake juru-pituture ratu? Mandhega! Yagene kowe nganti kudu dipateni?” Nabi mau banjur mandheg, nanging isih matur: “Kawula sumerep bilih Rama kita sampun netepaken badhe numpes panjenengan, awit panjenengan sampun nindakaken bab punika sarta boten miyarsakaken pitutur kawula.”

¹⁷Amazia, ratune Yehuda, sawuse rembugan karo para penasehate, banjur kongkonan marang Yoas bin Yoahas bin Yehu, ratune Israel, kanthi pangucap: “Mrenea, payo kita padha adu-arep ing paprangan.”

¹⁸Yoas, ratune Israel, mangsuli marang Amazia, ratune Yehuda: “Rerungkudan ing Libanon kongkonan marang wit eres ing Libanon, pangucape, ‘Anakmu wadon wenehna marang anakku lanang dadi bojone.’ Nanging ana kewan alas ing Libanon kang liwat, banjur ngidak-idak rerungkudan mau. ¹⁹Kowe ngucap, ‘Delengen, aku wis ngalahake Edom,’ temah atimu dadi gumunggung lan ngunggul-unggulake awakmu dhewe. Saiki menenga ana ing omahmu. Yagene kowe ngundang bilai, satemah kowe tiba, kowe lan Yehuda melu?”

²⁰Nanging Amazia ora gelem ngrungokake, amarga bab iki saka ing Rama kita, supaya wong-wong mau diulungake marang mungsuh, marga anggone padha ngupaya brahala-brahalane wong Edom. ²¹Mulane Yoas, ratune Israel, banjur budhal maju, sarta dheweke karo Amazia, ratune Yehuda, adu-arep ana ing Bet-semes, ing wilayah Yehuda. ²²Wong Yehuda dikalahake dening wong Israel, satemah saben wong padha mlayu menyang omahe dhewe-dhewe.

²³Yoas, ratune Israel, nyekel Amazia, ratune Yehuda, putrane Yoas bin Yoahas, ana ing Bet-semes, banjur digawa menyang Yerusalem, sarta ngrubuhake temboke Yerusalem wiwit saka Gapura Efraim tekan Gapura Pojok, dawane kira-kira nem atus kaki. ²⁴Panjenengane njupuk sakehing mas, salaka, lan prabot kang tinemu ing padalemane Rama kita kang dijaga dening Obed-edom, sarta raja-brana kraton apadene para sandera, banjur bali menyang Samaria.

²⁵Amazia bin Yoas, ratune Yehuda, isih urip limalas taun sawuse Yoas bin Yoahas, ratune Israel, seda. ²⁶Dene lelakone Amazia liyane, wiwit wiwitan nganti pungkasan, apa ora katulis ana ing Kitab Sejarahe para Ratu ing Yehuda lan Israel? ²⁷Wiwit nalika Amazia mungkur saka anggone ngabekti marang Rama kita, ana wong kang padha sekuthon mbrontak marang panjenengane ana ing Yerusalem, mulane panjenengane lumayu menyang Lakhis. Nanging wong-wong mau kongkonan nututi panjenengane menyang kana, banjur disedani ana ing kono. ²⁸Layone banjur digawa bali nunggang jaran, sarta disarekake ing kuburane para leluhure ana ing Kutha Yehuda.