ഭിന്നഹൃദയമുള്ള ഒരു രാജാവ്
അമസ്യാവ് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ ശരിയായതു ചെയ്യുന്നു, എന്നാൽ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെയല്ല. മുന്നറിയിപ്പു കിട്ടിയപ്പോൾ അവൻ കൂലിക്കെടുത്ത യിസ്രായേല്യപടയാളികളെ പറഞ്ഞയയ്ക്കുന്നു, ഏദോമിനെ തോൽപ്പിക്കുന്നു — പിന്നെ ഏദോമിന്റെ ദേവന്മാരെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവന്ന് ആരാധിക്കുന്നു. വീണ്ടും മുന്നറിയിപ്പു കിട്ടിയപ്പോൾ അവൻ പ്രവാചകനെ നിശ്ശബ്ദനാക്കുന്നു, യിസ്രായേലിനോടു പോരിനിറങ്ങുന്നു, രാജാവും മതിലും ഭണ്ഡാരവും നഷ്ടമാകുന്നു.
25 1അമസ്യാവ് ഇരുപത്തിയഞ്ചാം വയസ്സിൽ രാജാവായി, യെരൂശലേമിൽ ഇരുപത്തിയൊൻപതു വർഷം വാണു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അമ്മ യെരൂശലേംകാരിയായ യെഹോവദ്ദാൻ ആയിരുന്നു. 2നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ ശരിയായതു അദ്ദേഹം ചെയ്തു, എന്നാൽ പൂർണഹൃദയത്തോടെ അല്ല. 3രാജ്യം തനിക്കു സ്ഥിരമായപ്പോൾ, തന്റെ പിതാവായ രാജാവിനെ കൊന്ന ഭൃത്യന്മാരെ അദ്ദേഹം വധിച്ചു.
4എന്നാൽ അവരുടെ മക്കളെ അദ്ദേഹം കൊന്നില്ല; മോശയുടെ പുസ്തകമായ ന്യായപ്രമാണത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നതുപോലെ, അവിടെ നമ്മുടെ പിതാവു കല്പിച്ചു: “മക്കൾക്കുവേണ്ടി മാതാപിതാക്കൾ മരിക്കരുത്, മാതാപിതാക്കൾക്കുവേണ്ടി മക്കളും അരുത്; ഓരോരുത്തനും തന്റെ സ്വന്തം പാപത്തിനു മരിക്കണം.”
5അമസ്യാവ് യെഹൂദയെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി, യെഹൂദയും ബെന്യാമീനും മുഴുവനെ പിതൃഭവനങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് സഹസ്രാധിപന്മാരുടെയും ശതാധിപന്മാരുടെയും കീഴിൽ ക്രമീകരിച്ചു. ഇരുപതു വയസ്സും അതിനു മേലുമുള്ളവരെ അദ്ദേഹം എണ്ണി: കുന്തവും പരിചയും പ്രയോഗിക്കുന്ന, യുദ്ധത്തിനു യോഗ്യരായ, തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട മൂന്നുലക്ഷം പുരുഷന്മാർ. 6ഏകദേശം ഏഴായിരത്തി അഞ്ഞൂറു റാത്തൽ വെള്ളിക്ക് ഇസ്രായേലിൽനിന്ന് ഒരുലക്ഷം ബലവാന്മാരായ യോദ്ധാക്കളെയും അദ്ദേഹം കൂലിക്കു വാങ്ങി. 7നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഒരു മനുഷ്യൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു: “രാജാവേ, ഇസ്രായേലിന്റെ സൈന്യം നിന്നോടൊപ്പം പോകരുത്; എന്തെന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് ഇസ്രായേലിനോടുകൂടെ, ഈ എഫ്രയീമ്യർ ഏവരോടുംകൂടെ, ഇല്ല. 8നീ ധീരമായി യുദ്ധംചെയ്താലും, നമ്മുടെ പിതാവ് ശത്രുവിന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നെ മറിച്ചിടും; എന്തെന്നാൽ സഹായിക്കുവാനും മറിച്ചിടുവാനും നമ്മുടെ പിതാവിനു ശക്തിയുണ്ട്.”
9അമസ്യാവ് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മനുഷ്യനോടു ചോദിച്ചു: “എന്നാൽ ഇസ്രായേൽ സൈന്യത്തിനു ഞാൻ കൊടുത്ത ഏകദേശം ഏഴായിരത്തി അഞ്ഞൂറു റാത്തൽ വെള്ളിയുടെ കാര്യമോ?” അദ്ദേഹം മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഇതിലും വളരെ അധികം നമ്മുടെ പിതാവിനു നിനക്കു തരുവാൻ കഴിയും.”
10അതുകൊണ്ട് എഫ്രയീമിൽനിന്നു തന്റെ അടുക്കൽ വന്ന സൈന്യത്തെ അമസ്യാവ് വീട്ടിലേക്കു മടക്കിയയച്ചു. അവർ യെഹൂദയുടെനേരെ കോപത്താൽ ജ്വലിച്ച്, ഉഗ്രകോപത്തോടെ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങി.
11എന്നാൽ അമസ്യാവ് ധൈര്യംപൂണ്ട്, തന്റെ ജനത്തെ ഉപ്പുതാഴ്വരയിലേക്കു നയിച്ച്, സേയീരിലെ പതിനായിരം പുരുഷന്മാരെ സംഹരിച്ചു. 12യെഹൂദയിലെ പുരുഷന്മാർ പതിനായിരംപേരെ ജീവനോടെ പിടിച്ച്, പാറയുടെ മുകളിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി താഴേക്കു തള്ളിയിട്ട്, അവരെ എല്ലാവരെയും തകർത്തുകളഞ്ഞു. 13അതിനിടയിൽ, യുദ്ധത്തിൽ ചേരുവാൻ അനുവദിക്കാതെ അമസ്യാവ് മടക്കിയയച്ച സൈന്യം, ശമര്യ മുതൽ ബേത്-ഹോരോൻ വരെയുള്ള യെഹൂദയുടെ നഗരങ്ങളെ ആക്രമിച്ച്, മൂവായിരംപേരെ സംഹരിച്ച്, വളരെ കൊള്ളയും കൊണ്ടുപോയി.
14അമസ്യാവ് എദോമ്യരെ തോല്പിച്ചശേഷം, സേയീർ ജനത്തിന്റെ ദേവന്മാരെ കൊണ്ടുവന്ന്, അവയെ തന്റെ സ്വന്തം ദേവന്മാരായി സ്ഥാപിച്ച്, അവയെ നമസ്കരിച്ച്, അവയ്ക്കു ധൂപം കാട്ടി. 15അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ കോപം അമസ്യാവിനെതിരെ ജ്വലിച്ചു, അവിടുന്ന് ഒരു പ്രവാചകനെ അയച്ചു; അവൻ ചോദിച്ചു: “തങ്ങളുടെ ജനത്തെ നിന്റെ കയ്യിൽനിന്നു രക്ഷിക്കുവാൻ കഴിയാഞ്ഞ ഈ ജനത്തിന്റെ ദേവന്മാരെ നീ അന്വേഷിക്കുന്നതെന്ത്?”
16അവൻ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, രാജാവു പറഞ്ഞു: “നിന്നെ ഞങ്ങൾ രാജാവിന്റെ മന്ത്രിയാക്കിയോ? നിർത്തുക! എന്തിനു കൊല്ലപ്പെടുന്നു?” പ്രവാചകൻ നിർത്തി, എന്നാൽ പറഞ്ഞു: “നീ ഇതു ചെയ്ത് എന്റെ ഉപദേശം അവഗണിച്ചതുകൊണ്ട്, നിന്നെ നശിപ്പിക്കുവാൻ നമ്മുടെ പിതാവ് നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു ഞാൻ അറിയുന്നു.”
17യെഹൂദാ രാജാവായ അമസ്യാവ് തന്റെ ഉപദേഷ്ടാക്കളോട് ആലോചിച്ചശേഷം, ഇസ്രായേൽ രാജാവായ, യേഹൂവിന്റെ മകനായ യെഹോവാഹാസിന്റെ മകൻ യോവാശിന്റെ അടുക്കൽ ആളയച്ചു: “വരിക, നാം യുദ്ധത്തിൽ തമ്മിൽ നേരിടുക.”
18ഇസ്രായേൽ രാജാവായ യോവാശ് യെഹൂദാ രാജാവായ അമസ്യാവിനോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “ലെബാനോനിലെ ഒരു മുൾച്ചെടി ലെബാനോനിലെ ഒരു ദേവദാരുവിന്റെ അടുക്കൽ, ‘നിന്റെ മകളെ എന്റെ മകനു ഭാര്യയായി തരിക’ എന്നു പറഞ്ഞ് ആളയച്ചു. എന്നാൽ ലെബാനോനിലെ ഒരു വന്യമൃഗം കടന്നുപോയി ആ മുൾച്ചെടിയെ ചവിട്ടിമെതിച്ചു. 19‘ഇതാ, ഞാൻ എദോമിനെ തോല്പിച്ചിരിക്കുന്നു’ എന്നു നീ പറഞ്ഞു, നിന്റെ ഹൃദയം അഹങ്കരിച്ച്, വമ്പുപറഞ്ഞു. വീട്ടിൽ താമസിക്കുക. നീയും നിന്നോടൊപ്പം യെഹൂദയും വീഴുംവിധം എന്തിന് അനർഥം വിളിച്ചുവരുത്തുന്നു?”
20എന്നാൽ അമസ്യാവ് കേട്ടില്ല—എദോമിന്റെ ദേവന്മാരെ അന്വേഷിച്ചതിനാൽ അവരെ ഏല്പിച്ചുകൊടുക്കേണ്ടതിന്, ഇതു നമ്മുടെ പിതാവിങ്കൽനിന്ന് ആയിരുന്നു. 21അതുകൊണ്ട് ഇസ്രായേൽ രാജാവായ യോവാശ് പുറപ്പെട്ടുചെന്നു; അവനും യെഹൂദാ രാജാവായ അമസ്യാവും യെഹൂദയിലെ ബേത്-ശേമെശിൽവച്ചു തമ്മിൽ നേരിട്ടു. 22യെഹൂദ ഇസ്രായേലിനാൽ തോല്പിക്കപ്പെട്ടു; ഓരോരുത്തനും താന്താങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി.
23ഇസ്രായേൽ രാജാവായ യോവാശ്, യെഹോവാഹാസിന്റെ മകനായ യോവാശിന്റെ മകൻ, യെഹൂദാ രാജാവായ അമസ്യാവിനെ ബേത്-ശേമെശിൽവച്ചു പിടിച്ച്, യെരൂശലേമിലേക്കു കൊണ്ടുവന്ന്, എഫ്രയീം കവാടം മുതൽ കോൺകവാടം വരെ—ഏകദേശം അറുനൂറ് അടി—അതിന്റെ മതിൽ ഇടിച്ചുകളഞ്ഞു. 24ഓബേദ്-എദോമിന്റെ സൂക്ഷിപ്പിൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ആലയത്തിൽ കണ്ട എല്ലാ പൊന്നും വെള്ളിയും ഉപകരണങ്ങളും, കൂടാതെ കൊട്ടാരത്തിലെ നിക്ഷേപങ്ങളും ബന്ദികളെയും അദ്ദേഹം എടുത്തുകൊണ്ട്, ശമര്യയിലേക്കു മടങ്ങി.
25ഇസ്രായേൽ രാജാവായ, യെഹോവാഹാസിന്റെ മകൻ യോവാശ് മരിച്ചശേഷം, യെഹൂദാ രാജാവായ, യോവാശിന്റെ മകൻ അമസ്യാവ് പതിനഞ്ചു വർഷം ജീവിച്ചിരുന്നു. 26അമസ്യാവിന്റെ മറ്റു പ്രവൃത്തികൾ, ആദ്യംമുതൽ അവസാനംവരെ, യെഹൂദയിലെയും ഇസ്രായേലിലെയും രാജാക്കന്മാരുടെ പുസ്തകത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നില്ലയോ? 27അമസ്യാവ് നമ്മുടെ പിതാവിനെ അനുഗമിക്കുന്നതിൽനിന്നു പിന്തിരിഞ്ഞശേഷം, യെരൂശലേമിൽ അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ അവർ ഗൂഢാലോചന നടത്തി; അദ്ദേഹം ലാഖീശിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി. എന്നാൽ അവർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിന്നാലെ അവിടേക്ക് ആളുകളെ അയച്ച് അദ്ദേഹത്തെ കൊന്നു. 28അവർ അദ്ദേഹത്തെ കുതിരപ്പുറത്തു മടക്കിക്കൊണ്ടുവന്ന്, യെഹൂദാനഗരത്തിൽ തന്റെ പിതാക്കന്മാരോടുകൂടെ അടക്കം ചെയ്തു.