၂ ရာချုပ် 25 FHB Father's Heart Bible™

25 ¹အာမဇိသည် အသက်နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်တွင် နန်းတက်၍ ယေရုရှလင်မြို့၌ နှစ်ဆယ့်ကိုးနှစ် နန်းစံလေ၏။ သူ၏မယ်တော်မှာ ယေရုရှလင်မြို့သူ ယုဒ္ဒန်ဖြစ်၏။ ²သူသည် ခမည်းတော်၏ရှေ့တော်၌ ဖြောင့်မတ်သောအမှုကိုပြုသော်လည်း စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ဖြင့်မဟုတ်ချေ။ ³နိုင်ငံတော်ကို မိမိလက်ဝယ်၌ ခိုင်ခံ့စွာ ရရှိသောအခါ မိမိ၏ဖခင်ဖြစ်သော ဘုရင်ကို သတ်ခဲ့သော ကျွန်တို့ကို ကွပ်မျက်လေ၏။

⁴သို့ရာတွင် ထိုသူတို့၏သားသမီးများကို မသတ်ဘဲ မောရှေ၏ကျမ်းစာဖြစ်သော ပညတ်တရား၌ ရေးထားသည့်အတိုင်း ပြုလေ၏။ ထိုကျမ်း၌ ခမည်းတော်က “မိဘတို့သည် သားသမီးများအတွက် အသေမခံရ၊ သားသမီးတို့သည်လည်း မိဘများအတွက် အသေမခံရ၊ လူတိုင်းသည် မိမိအပြစ်အတွက်သာ အသေခံရမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁵အာမဇိသည် ယုဒအမျိုးသားတို့ကို စုဝေးစေ၍ ယုဒနှင့်ဗင်္ယာမိန်အပေါင်းအတွက် ဘိုးဘေးအိမ်ထောင်စုအလိုက် တစ်ထောင်တပ်မှူးနှင့် တစ်ရာတပ်မှူးတို့၏ လက်အောက်၌ စီမံခွဲဝေလေ၏။ အသက်နှစ်ဆယ်နှင့်အထက်ရှိသူတို့ကို ရေတွက်ရာ လှံနှင့်ဒိုင်းကို ကိုင်တတ်၍ စစ်တိုက်ရန် သင့်လျော်သော ရွေးချယ်ထားသောသူ သုံးသိန်း ရှိ၏။ ⁶ထိုမှတစ်ပါး ဣသရေလပြည်မှ ခွန်အားကြီးသော စစ်သည်တစ်သိန်းကို ငွေအလေးချိန် ပေါင်ခုနစ်ထောင့်ငါးရာခန့်ဖြင့် ငှားရမ်းလေ၏။ ⁷ခမည်းတော်၏လူတစ်ဦးသည် သူ့ထံသို့လာ၍ “အရှင်မင်းကြီး၊ ဣသရေလ၏စစ်တပ်ကို ကိုယ်တော်နှင့်အတူ မလိုက်ပါစေနှင့်၊ အကြောင်းမူကား ခမည်းတော်သည် ဤဧဖရိမ်အမျိုးသားအပေါင်းတည်းဟူသော ဣသရေလနှင့်အတူ ရှိတော်မမူ။ ⁸ကိုယ်တော်သည် ရဲရင့်စွာ တိုက်ခိုက်သော်လည်း ခမည်းတော်သည် ရန်သူ၏ရှေ့၌ ကိုယ်တော့်ကို နှိမ့်ချတော်မူလိမ့်မည်၊ အကြောင်းမူကား မစရန်သော်လည်းကောင်း၊ နှိမ့်ချရန်သော်လည်းကောင်း ခမည်းတော်၌ တန်ခိုးရှိတော်မူ၏” ဟု ဆိုလေ၏။

⁹အာမဇိက ခမည်းတော်၏လူအား “သို့ဖြစ်လျှင် ဣသရေလ၏စစ်သည်တို့အား ငါပေးခဲ့သော ငွေချိန် ပေါင်ခုနစ်ထောင့်ငါးရာခန့်ကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း” ဟု မေး၏။ ထိုသူက “ခမည်းတော်သည် ဤထက်များစွာ သာ၍ ကိုယ်တော့်အား ပေးတော်မူနိုင်၏” ဟု ပြန်လျှောက်လေ၏။

¹⁰ထို့ကြောင့် အာမဇိသည် ဧဖရိမ်ပြည်မှ မိမိထံသို့လာသော စစ်သည်တို့ကို မိမိတို့အရပ်သို့ ပြန်လွှတ်လိုက်လေ၏။ ထိုသူတို့သည် ယုဒအမျိုးကို အလွန်အမျက်ထွက်၍ ဒေါသအမျက်ခြောင်းခြောင်းနှင့် မိမိတို့အရပ်သို့ ပြန်သွားကြ၏။

¹¹သို့ရာတွင် အာမဇိသည် ရဲရင့်စွာ အားတက်၍ မိမိလူတို့ကို ဆားချိုင့်သို့ ချီသွားပြီးလျှင် စိရအမျိုးသား တစ်သောင်းကို သတ်လေ၏။ ¹²ယုဒအမျိုးသားတို့သည်လည်း တစ်သောင်းကို အရှင်ဖမ်းမိ၍ ချောက်ကမ်းပါးထိပ်သို့ ဆောင်သွားပြီးလျှင် အောက်သို့ ပစ်ချရာ ထိုသူအပေါင်းသည် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကျိုးပဲ့ကြေမွကုန်၏။ ¹³ထိုအတောအတွင်း အာမဇိက စစ်ပွဲသို့ မလိုက်ပါစေဘဲ ပြန်လွှတ်လိုက်သော စစ်သည်တို့သည် ရှမာရိမြို့မှ ဗေသောရုန်မြို့တိုင်အောင် ယုဒမြို့များကို တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်၍ လူသုံးထောင်ကို သတ်ပြီးလျှင် များစွာသော လက်ရပစ္စည်းတို့ကို သိမ်းယူသွားကြ၏။

¹⁴အာမဇိသည် ဧဒုံအမျိုးသားတို့ကို အောင်မြင်ပြီးသည့်နောက် စိရအမျိုးသားတို့၏ဘုရားများကို ယူဆောင်လာ၍ မိမိ၏ဘုရားများအဖြစ် တည်ထောင်ပြီးလျှင် ထိုဘုရားတို့ရှေ့၌ ဦးညွှတ်၍ နံ့သာပေါင်းကို မီးရှို့ပူဇော်လေ၏။ ¹⁵ထို့ကြောင့် ခမည်းတော်သည် အာမဇိကို အမျက်တော်ထွက်၍ ပရောဖက်တစ်ပါးကို စေလွှတ်တော်မူ၏။ ထိုပရောဖက်က “ဤလူမျိုး၏ဘုရားတို့သည် မိမိတို့လူမျိုးကိုပင် သင့်လက်မှ မကယ်တင်နိုင်ကြ။ ထိုဘုရားတို့ကို အဘယ်ကြောင့် သင်ရှာသနည်း” ဟု မေးလေ၏။

¹⁶ထိုသို့ ပြောဆိုနေစဉ် ဘုရင်က “သင့်ကို ဘုရင်၏အတိုင်ပင်ခံအရာ၌ ငါတို့ ခန့်ထားသလော။ ရပ်လော့။ အဘယ်ကြောင့် အသတ်ခံလိုသနည်း” ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ ပရောဖက်သည် ရပ်လိုက်သော်လည်း “သင်သည် ဤအမှုကိုပြု၍ ငါ၏အကြံပေးစကားကို နားမထောင်သောကြောင့် ခမည်းတော်သည် သင့်ကို ဖျက်ဆီးရန် စီရင်ဆုံးဖြတ်တော်မူပြီဟု ငါသိ၏” ဟု ဆိုလေ၏။

¹⁷ယုဒဘုရင် အာမဇိသည် မိမိ၏အတိုင်ပင်ခံတို့နှင့် တိုင်ပင်ပြီးနောက် ဣသရေလဘုရင် ယေဟု၏မြေး၊ ယောခတ်၏သား ယောရှထံသို့ စေလွှတ်၍ “လာခဲ့လော့၊ စစ်မြေပြင်၌ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ကြကုန်အံ့” ဟု မှာလိုက်၏။

¹⁸ဣသရေလဘုရင် ယောရှက ယုဒဘုရင် အာမဇိအား “လေဗနုန်တောင်ရှိ ဆူးပင်သည် လေဗနုန်တောင်ရှိ အာရဇ်ပင်ထံသို့ ‘သင်၏သမီးကို ငါ့သား၏မယားဖြစ်စေရန် ပေးစားလော့’ ဟု စေလွှတ်၏။ သို့ရာတွင် လေဗနုန်တောင်ရှိ သားရဲတစ်ကောင်သည် ရှောက်သွားစဉ် ထိုဆူးပင်ကို နင်းချေလေ၏။ ¹⁹သင်က ‘ကြည့်လော့၊ ဧဒုံကို ငါတိုက်ခိုက်အောင်မြင်ပြီ’ ဟု ဆို၍ သင်၏စိတ်နှလုံးသည် မာန်တက်ကာ ဝါကြွားလျက်ရှိ၏။ မိမိအိမ်၌သာ နေလော့။ အဘယ်ကြောင့် ဘေးအန္တရာယ်ကို ရှာ၍ သင်နှင့်တကွ ယုဒအမျိုးပါ ပြိုလဲခြင်းသို့ ရောက်လိုသနည်း” ဟု ပြန်ပြောလေ၏။

²⁰သို့ရာတွင် အာမဇိသည် နားမထောင်ချေ။ ဤအမှုကား ဧဒုံအမျိုး၏ဘုရားတို့ကို ရှာဖွေခဲ့သောကြောင့် သူတို့ကို ရန်သူလက်သို့ အပ်ရန် ခမည်းတော်ထံတော်မှ ဖြစ်သတည်း။ ²¹ထို့ကြောင့် ဣသရေလဘုရင် ယောရှသည် ချီတက်လာ၍ သူနှင့် ယုဒဘုရင် အာမဇိတို့သည် ယုဒပြည်ရှိ ဗက်ရှေမက်မြို့၌ မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်ကြ၏။ ²²ယုဒအမျိုးသည် ဣသရေလအမျိုးရှေ့၌ ရှုံးနိမ့်၍ လူတိုင်း မိမိတို့အိမ်သို့ ထွက်ပြေးကြ၏။

²³ဣသရေလဘုရင် ယောရှသည် ယောခတ်၏မြေး၊ ယောရှ၏သား ယုဒဘုရင် အာမဇိကို ဗက်ရှေမက်မြို့၌ ဖမ်းဆီး၍ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ဆောင်သွားပြီးလျှင် ဧဖရိမ်တံခါးမှ ထောင့်တံခါးတိုင်အောင် မြို့ရိုးကို ပေခြောက်ရာခန့် ဖြိုဖျက်လေ၏။ ²⁴ဩဗဒေဒုံ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်လျက်ရှိသော ခမည်းတော်၏အိမ်တော်၌ တွေ့သမျှသော ရွှေ၊ ငွေနှင့် တန်ဆာအသုံးအဆောင်အားလုံးကိုလည်းကောင်း၊ နန်းတော်ဘဏ္ဍာများနှင့် အာမခံအဖြစ် ချုပ်ထားသောသူများကိုလည်းကောင်း သိမ်းယူ၍ ရှမာရိမြို့သို့ ပြန်သွားလေ၏။

²⁵ယုဒဘုရင် ယောရှ၏သား အာမဇိသည် ဣသရေလဘုရင် ယောခတ်၏သား ယောရှ သေဆုံးပြီးနောက် တစ်ဆယ့်ငါးနှစ် အသက်ရှင်သေး၏။ ²⁶အာမဇိ၏ အခြားသောအမှုအရာ အစမှအဆုံးတို့သည် ယုဒနှင့်ဣသရေလ ရာဇဝင်ကျမ်း၌ ရေးထားလျက် မရှိသလော။ ²⁷အာမဇိသည် ခမည်းတော်၏နောက်တော်သို့ လိုက်ခြင်းမှ လွှဲရှောင်သွားသည့်နောက် ယေရုရှလင်မြို့၌ သူ့တစ်ဖက်မှ လျှို့ဝှက်ကြံစည်ကြ၏။ သူသည် လာခိရှမြို့သို့ ထွက်ပြေးသော်လည်း ထိုမြို့သို့ လူလွှတ်၍ လိုက်စေပြီးလျှင် သတ်ကြ၏။ ²⁸ထိုသူတို့သည် သူ့အလောင်းကို မြင်းပေါ်တွင်တင်၍ ပြန်ဆောင်လာပြီးလျှင် ယုဒမြို့၌ သူ၏ဘိုးဘေးတို့နှင့်အတူ သင်္ဂြိုဟ်ကြ၏။